VII SAB/Wa 127/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o przyznanie stypendium rektora postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Z. A. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwustu) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca Z. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę, wskazując, że "w związku z otrzymaniem w dn. 22.02.2024 decyzji o numerze [...] dot. złożonego przeze mnie w dn. 15.12.2023 odwołania od decyzji nr [...] ws. odmowy przyznania mi stypendium Rektora Uniwersytetu [...], wnoszę skargę dotyczącą terminu rozpatrzenia owego odwołania przez Rektora Uniwersytetu [...]. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że odwołanie było rozpatrywane przez 40 dni, co narusza art. 35 § 3 K.p.a. Odpowiedź na skargę złożył Rektor Uniwersytetu [...], wnosząc o jej odrzucenie lub oddalenie jako bezzasadnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 9 kwietnia 2024 r. skarżąca została wezwana do jednoznacznego sprecyzowania w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, czy wniesiona skarga stanowi: a) skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z [...] stycznia 2024 r. znak [...]4, b) skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Rektora Uniwersytetu [...] z [...] grudnia 2023 r. nr [...] pod rygorem przyjęcia, że zaskarżono decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z [...] stycznia 2024 r. znak [...]. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że jednoznacznie precyzuje, że jej skarga stanowi skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Rektora Uniwersytetu [...] z [...] grudnia 2023 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg wymienionych w tym przepisie, w tym na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Zauważyć należy, że niniejsza skarga została wniesiona w sprawie bezczynności Rektora Uniwersytetu [...] w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Rektora Uniwersytetu [...] z [...] grudnia 2023 r. nr [...], co skarżąca jednoznacznie sprecyzowała w piśmie z 25 kwietnia 2024 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] grudnia 2023 r. został rozpoznany przez Rektora Uniwersytetu [...] decyzją z [...] stycznia 2024 r. Decyzja ta została odebrana przez G. A. 22 lutego 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), zaś skarga nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej 1 marca 2024 r. W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19): "[w]niesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Jak wynika z ww. uchwały za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność, po zakończeniu postępowania administracyjnego. Rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie Sąd w pełni podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w ww. uchwale, uznając tym samym wniesioną w sprawie skargę na bezczynność za niedopuszczalną, bowiem wniesioną po zakończeniu postępowania, które nastąpiło na skutek wydania przez Rektora Uniwersytetu [...] decyzji z [...] stycznia 2024 r. Skoro zatem skarżąca wniosła powyższą skargę do sądu administracyjnego po wydaniu ww. decyzji i jej doręczeniu, co zresztą wynika również z treści samej skargi, uznać należy , że skarga ta była niedopuszczalna. Zakończenie postępowania przez organ w stosunku do skarżącej wyklucza możliwość zastosowanie wobec niej środków ochrony prawnej przysługujących stronie postępowania wobec organu, który nie jest bezczynny. Stanowi zatem nieusuwalną przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.