VII SAB/Wa 130/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: skargę odrzucić. M. P. wystąpił 1.06.2010r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ze skarga na bezczynność Wojewody [...] w załatwieniu jego wniosku dotyczącego oceny prawidłowości pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego dla W. M. w Z. przy ul. [...] działka nr [...]. Zainteresowany wskazał , że jego wniosek z dnia 28.04.2010r. nie został załatwiony do chwili złożenia skargi, a pismo Wojewody z dnia 21.05.2010r. wzywające do uzupełnienia wniosku jest dowodem totalnej niewiedzy i rażąco narusza jego prawo , zaś pouczenie o ewentualnym pozostawieniu wniosku bez rozpoznania jest niedopuszczalnym szantażem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 23.06.2010r. wyjaśnił zainteresowanemu , że wystąpił on o weryfikację ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego na podstawie art. 156kpa. A zatem nie jest to postępowanie w sprawie skargi uproszczone i jednoinstancyjne, w którym nie ma stron postępowania i nie wydaje się decyzji lecz postępowanie przewidziane dla trybu nadzwyczajnego w administracji. Stąd też wezwanie Wojewody do uzupełnienia wniosku organ centralny uznał za podjęcie czynności w prawem przewidzianej formie i brak podstaw do podjęcia interwencji wobec organu wojewódzkiego w tej sprawie. Powyższe pismo stało się dla skarżącego podstawą do złożenia skargi sądowej na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W skardze sądowej domaga się on uwzględnienia skargi na bezczynność i zobowiązania organu centralnego do zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi z 1.06.2010r. na bezczynność Wojewody. Zdaniem skarżącego do bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organu wyższego stopnia ani kpa ani żaden przepis prawa nie przewiduje środków zaskarżenia. Rozważania zaś co do art. 52§3 ppsa uprawniają do stwierdzenia , że nie odnosi się on do bezczynności , a zatem skarga na bezczynność organu centralnego może być wniesiona do sądu zarówno bez zażalenia i bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wnioskiem z dnia 28.04.2010r. złożonym w trybie art. 241kpa zainteresowany wystąpił do Wojewody [...] o zbadania prawidłowości pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w Z. na działce nr [...] dla byłego inspektora nadzoru budowlanego , wskazując , że decyzja Starosty K. została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Organ wojewódzki pismem z dnia 21.05.2010r. na podstawie art. 64§2 kpa wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni o dowód dysponowania nieruchomością celem ustalenia czy znajduje się ona w obszarze oddziaływania obiektu oraz wskazanie interesu prawnego w związku z kwestionowaną decyzją celem ustalenia czy zainteresowanemu służy prawo strony. Powyższe wezwanie spowodowało złożenie na podatnie art. 246§2kpa skargi do GINB na bezczynność Wojewody, zaś odpowiedź Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23.06.2010r. wyjaśniająca zainteresowanemu, że organ wojewódzki podjął czynności w sprawie wniosku opartego na art. 156kpa , stała się podstawą do złożenia skargi sądowej na bezczynność GINB w załatwieniu skargi na bezczynność Wojewody. Wyjaśnić w tym miejscu należy , że powołany przez skarżącego art. 241kpa dotyczy uproszczonego postępowania skargowego , którego czynności nie mogą zastępować regularnej procedury administracyjnej , uwalniać od jej wymagań i rygorów oraz nie mogą podważać trwałości orzeczeń decyzji administracyjnych. W przedmiotowej sprawie skarżący wnioskiem do Wojewody sygnalizował potrzebę skontrolowania decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę i ewentualności jej wyeliminowania w trybie art. 156kpa. W momencie wpływu pisma organ kwalifikuje je stosownie do treści . Pismo może zawierać skargę , gdy odpowiada w swej treści przepisom art. 227kpa , może być wnioskiem z art. 241kpa , a może być również pismem procesowym rozpatrywanym w trybie przepisów działu II kpa. Strażacy wyraźnie wskazał że podstawą jego wniosku jest art. 241kpa , następnie wobec wezwania do jego uzupełnienia zamiast załatwienia, wystąpił ze skargą w trybie art. 246§2 kpa do organu wyższego stopnia. W swojej skardze podkreślił , że złożony przez niego wniosek jest odformalizowanym środkiem kontroli społecznej administracji i że chodzi o uproszczone postępowanie wnioskowe zaś prawo składania wniosków przysługuj każdemu z mocy Konstytucji. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków uregulowane zostało w dziale VIII kpa. Postępowanie skargowe toczy Si samodzielnie tylko w takich przypadkach , gdy skarżący nie jest stroną postępowania administracyjnego ogólnego lub szczególnego a przedmiotem skargi nie są sprawy załatwione przez wydanie decyzji administracyjnej. Uproszczenie postępowania skargowego wyraża się w tym , że nie ma w nim stron postępowania , nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego ( wnioskodawcy) a tylko zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. O taki właśnie tryb postępowania chodziło zainteresowanemu co wskazał wyraźnie w swojej skardze do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożonej na podstawie art. 246§2kpa. Zgodnie z jego treścią art. 246 kpa ma znaczenie porządkujące tryb postępowania w sprawach wniosków. Wskazuje , że postępowanie w sprawie wniosku jest jednoinstancyjne i nie służą w nim żadne środki prawne. Skarga wniesiona przez wnioskodawcę niezadowolonego z załatwienia wniosku albo z powodu uchybienia terminom jego załatwienia zwalczanie opieszałości działania organów do załatwienia wniosku powoduje wszczęcie odrębnego postępowania akrowego przed organami , którego właściwość wskazuje art. 229 i 230kpa. Ocena prawidłowości prowadzenie postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega jednak kontroli sądu administracyjnego. Rozstrzygnięciom wydanym w wyniku zastosowania przepisów działu VIII Koa nie można przypisać cech aktu administracyjnego , gdyż nie wpływają one na sytuację prawną podmiotu występującego ze skarga lub wnioskiem. W konsekwencji stwierdzić należy , że skarga sądowa na rozstrzygnięcie wydane w powyższym trybie lub na bezczynność jest niedopuszczalna ( vide postanowienia WSA w Warszawie z dnia 1.04.209r. IISA/Wa 629/09 , postawienie WSA w Gliwicach z dnia 12.11.2009r. IIISA/GL944/09 , postanowienie WSA w Warszawie ISAB/Wa 42/07.) W tym stanie rzeczy skargę sądową na bezczynność organu prowadzącego postępowanie w trybie przepisów działu VIII kpa należało odrzucić na podstawie art. 58§1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U 153, poz. 1270)