VII SAB/Wa 1309/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Ł.-D. na bezczynność Uczelni [...] w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez I. Ł.-D. skarga na bezczynność Uczelni [...] w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów. Zarządzeniem z dnia 12 maja 2025 r. doręczonym przy piśmie z dnia 5 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącej o wskazanie numeru PESEL skarżącej – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie dnia 17 czerwca 2025 r., zatem ustawowy termin na dokonanie ww. czynności upływał z dniem 24 czerwca 2025 r. We wskazanym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: m.in. nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3 ww. przepisu). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona braki formalne w postaci niepodania numeru PESEL skarżącej. Obowiązek podania numeru PESEL wynika z treści art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązania do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie poda numeru PESEL. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wezwaniem z dnia 12 maja 2025 r. zobowiązano stronę skarżącą do podania numeru PESEL skarżącej z zastrzeżeniem rygoru odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie dnia 17 czerwca 2025 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął więc w dniu 24 czerwca 2025 r. Skarżąca nie uzupełniła jednak wskazanego braku, co skutkować musi odrzuceniem skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.