VII SAB/Wa 131/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: 1. uchylić punkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2009r., 2. zasądzić od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M. S. kwotę 577 (pięćset siedemdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania M. S. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nierozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Wojewody [...] z dnia[...] czerwca 2009r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty J. z dnia [...] czerwca 2008r. udzielającej pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] września 2009r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M. S. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [....] z dnia [...] czerwca 2009r. Z tego względu Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł w pkt. 1 postanowienia z dnia 21 października 2009 r. o umorzeniu przedmiotowego postępowania sądowego. W pkt. 2 postanowienia Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu w kwocie 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 29 października 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na pkt. 2 postanowienia Sądu z dnia 21 października 2009r., wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie na jego rzecz od organu kwoty wynagrodzenia pełnomocnika - 480 zł oraz kosztów udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Zażądano ponadto zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego tj. kwotę 340 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje : Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602). Sąd po zapoznaniu się z zarzutami zażalenia uznał, iż są one zasadne w części dotyczącej zasądzenia od organu kosztów z tytułu zastępstwa prawnego, bowiem w powołanym orzeczeniu z dnia 21 października 2009r. orzeczono wyłącznie o zwrocie stronie skarżącej wpisu sądowego, mimo, iż w skardze zawarto również wniosek o zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. Jak wynika z akt sprawy skarżący reprezentowany jest w niniejszej sprawie przez radcę prawnego G. W. Zgodnie z art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu również w przypadku umorzenia danego postępowania sądowego z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. Z tego względu należało uchylić pkt. 2 zaskarżonego postanowienia i orzec w nim o zasądzeniu Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego w kwocie 577 (pięćset siedemdziesiąt siedem) złotych obejmującego również koszty zastępstwa procesowego oraz koszty postępowania zażaleniowego. Na koszty te złożył się uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) zł, kwota opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa - 17 (siedemnaście) zł oraz kwota 240 (dwieście czterdzieści) zł z tytułu zastępstwa procesowego ustalona na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. ). Na koszty postępowania zażaleniowego złożył się uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) zł oraz kwota 120 (sto dwadzieścia) zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, ustalona na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 2 d powyżej cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Sąd stwierdza, iż nie znalazł podstaw do zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów wynagrodzenia jej pełnomocnika w podwyższonej wysokości. Z § 2 powołanego wyżej rozporządzenia wynika, że zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Sąd ustosunkowując się do wniosku strony o zasądzenie kosztów ponad stawkę minimalną, zobowiązany jest ocenić zawiłość sprawy oraz wkład pracy reprezentującego stronę pełnomocnika. Konieczne jest, zatem uwzględnienie etapu postępowania, na jakim znajduje się sprawa. W niniejszej sprawie nie odbyła się żadna rozprawa ani nie zostały wydane żadne rozstrzygnięcia, które nakładałyby na pełnomocnika konieczność podjęcia innych czynności. Sporządzenie i złożenie skargi do Sądu, a następnie wniesienie zażalenia nie uzasadnia zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika w podwójnej wysokości. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, iż zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 195 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.