VII SAB/Wa 132/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. na bezczynność Prezydenta [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 26 marca 2011 r. Z.B. złożył skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nie rozpatrzenia ponownie sprawy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] października 2004 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie skargi poprzez przeprowadzenie postępowania z wniosku Z.B. wznowienie postępowania i wydanie w tym zakresie decyzji w dniu [...] kwietnia 2012 r. nr [...]. W nadesłanych aktach sprawy organ przesłał powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z powyższego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) przewidziane dla załatwiania spraw. W niniejszej sprawie, jak potwierdzają akta sprawy, Prezydent [...] po wniesieniu skargi, rozpatrzył wniosek Z.B. i w dniu [...] kwietnia 2012 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2004 r. nr [...], zatem przestał być w bezczynności. W takim stanie faktycznym rozpoznanie skargi na bezczynność Prezydenta [...] stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w dacie wydawania decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. ustała bezczynność organu. W takiej sytuacji postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide: uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487). W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia