VII SAB/Wa 133/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Marta Michta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. Ś. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad postanowił: umorzyć postępowanie sądowe. W niniejszej sprawie, w dniu [...] czerwca 2010 r., A. Ś. wniósł skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, w przedmiocie niewydania przez organ decyzji w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o stwierdzenia nieważności decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wydanej w dniu [...] maja 2009 r., znak: [...]. Z akt sprawy, nadesłanych przez organ przy piśmie z dnia 13 sierpnia 2010 r. stanowiącym odpowiedź organu na skargę wynika, iż w dniu [...] lutego 2010 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wydał decyzję znak: [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] maja 2009 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ma zastosowanie w przypadkach, gdy przed lub po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08). W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec wydania przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.