VII SAB/Wa 134/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. K. w przedmiocie bezczynności Prezesa Zarządu [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Spółki z o.o. skargę oddala I. Stan sprawy 1. J. K. złożył skargę na bezczynność [...] Szpitala Specjalistycznego w [...] w sprawie udostępnienia pełnej dokumentacji medycznej, podnosząc, że nie została mu wydana w dniu [...] lutego 2012 r. pełna dokumentacja medyczna z Przychodni Urologicznej zawierająca kopię Karty Informacyjnej z leczenia na Oddziale Urologii w dniu [...] września 2010 r. Dokumentacja ta, jak podniósł skarżącym, nie została mu wydana do dnia wniesienia skargi. Skarżący wniósł o (1) nakazanie wydania kopii karty dokumentacji medycznej w Przychodni Urologicznej zawierającej załącznik do tejże dokumentacji tj. kopię "Karty informacyjnej" z dnia [...] września 2010 r. z leczenia w [...] Szpitalu Wojewódzkim w [...], (2) wyznaczenie nieprzekraczalnego terminu 14 dni, (3) stwierdzenie naruszenia prawa przez [...] Szpital Wojewódzki w [...], (4) stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez [...] Szpital Wojewódzki w [...], (5) wypłatę zadośćuczynienia za złamanie praw pacjenta i utrudnianie leczenia w kwocie 550 000 zł, (6) nałożenie na [...] Szpital Wojewódzki w [...] obowiązku pokrycia kosztów zastępstwa procesowego. 2. W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zarzuty podnoszone przez skarżącego dotyczące nieudostępnienia karty informacyjnej z pobytu w Oddziale Urologicznym z dnia [...] września 2010 r. są całkowicie bezpodstawne. Karta informacyjna z pobytu J. K. na Oddziale Urologicznym [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Sp. z o.o. z dnia [...] września 2010 r. została skarżącemu wydana w dniu jego wypisu i została podpisana przez lekarza A. M. Pozostałe dwie karty informacyjne dotyczące skarżącego zostały podpisane przez lekarza P. K. niezwłocznie po skompletowaniu całej historii choroby skarżącego. Informacje zawarte w kartach informacyjnych skarżącego nie różniły się ani zawartą w nich treścią medyczną ani merytoryczną. Skarżący w żaden sposób nie wskazał o jakie rzekomo duże rozbieżności w przedmiotowych kartach w jego ocenie chodzi. Podpis lekarza prowadzącego czy lekarza wypisującego nie ma znaczenia w prowadzonym postępowaniu leczniczym. O wszystkich podnoszonych powyżej okolicznościach skarżący J. K. był informowany w pismach z dnia: [...] marca 2012 r., [...] września 2012 r., 1[...] października 2012 r., [...] kwietnia 2013 r. i [...] lipca 2013 r. Skarżący J. K. uzyskał uprzednio ze strony [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Sp. z o.o. również wyjaśnienia co do osób, których personalia widnieją na wystawionej skarżącemu karcie. Ponadto, [...] Szpital Wojewódzki w Siedlcach Sp. z o.o. kilkakrotnie wyjaśniał J. K., iż karta informacyjna z leczenia szpitalnego z dnia [...] września 2010 r. została podpisana w miejscu przeznaczonym dla Ordynatora przez Zastępcę Ordynatora Oddziału Urologicznego A. D., co w przypadku nieobecności ordynatora jest powszechnie stosowaną procedurą, natomiast w miejscu podpisu dla lekarza prowadzącego podpisał się lekarz specjalista urolog P. K., co wynikało wyłącznie z faktu, iż w chwili zakończenia historii choroby lekarz A. M. był na bloku operacyjnym a ordynator na urlopie i stąd podpisy lekarzy w zastępstwie. Karty informacyjne nie różnią się ani treścią merytoryczną ani medyczną, co w żadnym razie nie mogło stanowić jakiegokolwiek utrudnienia w postępowaniu leczniczym skarżącego. [...] Szpital Wojewódzki w [...] Sp. z o.o. udostępnił skarżącemu dokumentację medyczną dotyczącą jego osoby – J. K. siedmiokrotnie występował z wnioskiem do [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Sp. z o.o. o udostępnienie mu dokumentacji medycznej, z czego dwa razy skarżący był w posiadaniu oryginałów tejże dokumentacji. Skarżący złożył wnioski o udostępnienie informacji w następujących dniach: 1. [...] stycznia 2011 r.- ksero dokumentacji medycznej, 2. [...] maja 2011 r. - ksero dokumentacji medycznej, 3. [...] stycznia 2012 r. - ksero dokumentacji medycznej, 4. [...] lutego 2012 r. - ksero dokumentacji medycznej, 5. [...] czerwca 2012 r. - wypożyczenie oryginałów, 6. [...] sierpnia 2012 r. - ksero dokumentacji medycznej, 7. [...] listopada 2012 r. - wypożyczenie oryginałów. Co do "niewydania karty dokumentacji z załącznikami z dnia [...] września 2010 roku" wyjaśniono, że została pacjentowi skserowana całość dokumentacji medycznej, która była w tym dniu w dokumentacji historii choroby. Kopii z karty informacyjnej z dnia [...] września nie ma w dokumentacji medycznej w Poradni Urologicznej (obecnie oryginały historii choroby są w wypożyczone przez Prokuraturę w [...]). Skarżący J. K. jako pacjent [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Sp. z o.o. otrzymał całość dokumentacji medycznej siedem razy, z czego dwa razy wypożyczył historie choroby w oryginale. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 2. J. K. złożył skargę na bezczynność [...] Szpitala Specjalistycznego w [...] w sprawie udostępnienia pełnej dokumentacji medycznej, podnosząc, że nie została mu wydana w dniu [...] lutego 2012 r. pełna dokumentacja medyczna z Przychodni Urologicznej zawierająca kopię Karty Informacyjnej z leczenia na Oddziale Urologii w dniu [...] września 2010 r. Dokumentacja ta, jak podniósł skarżącym, nie została mu wydana do dnia wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy, Karta informacyjna z pobytu J. K. na Oddziale Urologicznym [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Sp. z o.o. z dnia [...] września 2010 r. została skarżącemu wydana w dniu jego wypisu i została podpisana przez lekarza A. M. Z akt sprawy wynika również, że [...] Szpital Wojewódzki w [...] Sp. z o.o. wielokrotnie udostępniał skarżącemu J. K. dokumentację medyczną. J. K. siedmiokrotnie występował z wnioskiem do [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Sp. z o.o. o udostępnienie mu dokumentacji medycznej, z czego dwa razy skarżący był w posiadaniu oryginałów tej dokumentacji. Skarżący złożył wnioski o udostępnienie informacji w następujących dniach: [...] stycznia 2011 r.- ksero dokumentacji medycznej, [...] maja 2011 r. - ksero dokumentacji medycznej, [...] stycznia 2012 r. - ksero dokumentacji medycznej, [...] lutego 2012 r. - ksero dokumentacji medycznej, [...] czerwca 2012 r. - wypożyczenie oryginałów, [...] sierpnia 2012 r. - ksero dokumentacji medycznej i [...] listopada 2012 r. - wypożyczenie oryginałów. Karta informacyjna z pobytu J. K. na Oddziale Urologicznym [...] Szpitala Wojewódzkiego w [...] Sp. z o.o. z dnia [...] września 2010 r. została skarżącemu wydana w dniu wypisu ze szpitala. 3. Bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a sąd, oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w art. 149 ppsa, polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Uwzględnieniem skargi, w rozumieniu tego przepisu jest również stwierdzenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny. Podkreślić równocześnie należy, że w trybie art. 149 ppsa, sąd może tylko orzec o obowiązku wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. 4. Stosownie do treści art. 26 ust. 1ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2012 r. poz. 159, ze zm.), podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu, bądź osobie upoważnionej przez pacjenta. Dokumentacja medyczna jest udostępniana do wglądu, w tym także do baz danych w zakresie ochrony zdrowia, w siedzibie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, poprzez sporządzenie jej wyciągów, odpisów lub kopii, poprzez wydanie oryginału za pokwitowaniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu, jeżeli uprawniony organ lub podmiot żąda udostępnienia oryginałów tej dokumentacji (art. 27). Za udostępnienie dokumentacji medycznej w sposób określony w art. 27 pkt 2 podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych może pobierać opłatę (art. 28 ust. 1). Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania stanowi, że podmiot udostępnia dokumentację podmiotom i organom uprawnionym bez zbędnej zwłoki; w przypadku udostępnienia dokumentacji w sposób określony w art. 27 pkt 3 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczników Praw Pacjenta, należy pozostawić kopię lub pełny odpis wydanej dokumentacji (§ 78). W przypadku gdy udostępnienie dokumentacji nie jest możliwe, odmowa wymaga zachowania formy pisemnej oraz podania przyczyny (§ 79). 5. Zdaniem Sądu w sprawie niniejszej nie można przypisać organowi pozostawania w bezczynności, wręcz przeciwnie - organ ten podjął wszystkie czynność nakazane przepisami prawa. Rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji sąd jedynie kontroluje, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania. Skarżący zarzucił, że [...] Szpital Specjalistyczny w [...] nie udostępnił mu pełnej dokumentacji medycznej, jednakże już główna argumentacja skargi sprowadza się do zarzutów na temat funkcjonowania [...] Szpitala Specjalistycznego w [...]. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Nawet podjęcie przez organ czynności niezgodnej z oczekiwaniami strony, nie może być utożsamiane z bezczynnością tego organu. Analogicznie należy podejść do sytuacji gdy dany podmiot wykonał ciążący na nim obowiązek, lecz wadliwie. Kwestia występowania ewentualnych rozbieżności w kartach informacyjnych posiadanych przez skarżącego i tych znajdujących się w dokumentacji medycznej szpitala nie może być przedmiotem zarzutu skargi na bezczynność organu. W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić organowi bierności wobec składanych wniosków o udostępnienie dokumentacji medycznej. Żądane materiały zostały skarżącemu wydane, a jego wnioski były rozpatrzone. Ewentualne niezadowolenie skarżącego ze sposobu funkcjonowania szpitala nie może być przedmiotem skargi na bezczynność. IV. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji.