VII SAB/Wa 135/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-02
Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie posiadał przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie tego postępowania?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona przez podmiot, który nie posiada legitymacji procesowej, czyli interesu prawnego lub faktycznego do jej wniesienia. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, skarżący musi być stroną tego postępowania. Skoro skarżąca S. C. w chwili wniesienia skargi nie była już właścicielką lokalu będącego przedmiotem postępowania, nie posiadała przymiotu strony i tym samym nie była uprawniona do wniesienia skargi, która jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca S. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca była właścicielką lokalu, który został połączony z innym lokalem. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie skargi z powodu braku legitymacji skarżącej. Sąd ustalił, że skarżąca zbyła lokal będący przedmiotem postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – S. C. – kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
S. C. ("skarżąca"), w dniu [...] listopada 2015 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...], w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie ze względu brak legitymacji skarżącej do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270), dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności w nim niewymienionych oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności.
Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest nadto od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5a ww. przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie skarżąca skarży przewlekłość postępowania, wszczętego na wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej [...], dotyczącego robót budowlanych, wykonanych w lokalu nr [...] i [...], zlokalizowanych w budynku przy ul. [...]. Roboty te związane były z połączeniem ww. lokali, przy czym właścicielem lokalu nr [...] byli (i nadal są) E. C. i A. K., natomiast właścicielem lokalu nr [...] była S. C.
Jak wynika z załączonego do akt administracyjnych sprawy pisma Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia [...] listopada 2015 r. oraz dołączonych do niego załączników (treści ksiąg wieczystych), na podstawie umowy darowizny z dnia [...] października 2013 r. właścicielem lokalu przy nr [...] przy ul. [...] została E. C. W tym samym dniu zostało również złożone oświadczenie o ustanowieniu służebności osobistej.
Wobec nadesłania ww. informacji, organ skierował zawiadomienie z dnia [...] listopada 2015 r. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w sprawie do E. C., K. K. i Zarządu Wspólnoty [...], weryfikując tym samym krąg stron prowadzonego przez siebie postępowania.
W związku z tym, że S. C. w chwili wniesienia skargi nie była właścicielem lokalu, będącego przedmiotem postępowania administracyjnego, w zakresie którego skarżąca skarży przewlekłość organu, nie posiadała przymiotu strony, a co za tym idzie – uprawnienia do złożenia skargi i jej skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu przez Sąd.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło