VII SAB/Wa 136/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanawia: 1. odrzucić skargę S. T. 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu S.T. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 17 października 2013 r. S. T. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w rozpoznaniu wniosku dotyczącego wszczęcia procedury wstrzymującej realizację nielegalnych robót budowlanych realizowanych poza murami Cmentarza [...] przy [...] Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie, lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej k.p.a.). Przepis art. 37 k.p.a., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 13 grudnia 2013 r., pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika do usunięcia braków skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. (data prezentaty Sądu) wskazał, iż nie składał zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego uznać należy, iż skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu postępowania określonego w art. 37 k.p.a. Wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, nie stanowi wyczerpania trybu, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, jakim jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. To zaś skutkuje, że skarga na bezczynność organu administracji jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy