VII SAB/Wa 138/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na bezczynność Wojewody [...] w rozpoznaniu odwołania [...]S.A. w [...] od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...]października 2009 r., nr [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. [...] S.A. w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] w rozpoznaniu jej odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, wnosząc o zobowiązanie Wojewody Mazowieckiego do załatwienia sprawy w określonym terminie poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie odwołania od decyzji nr [...]. Złożyła ją w dniu 14 września 2009 r. za pośrednictwem organu. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, a zarazem wskazał, że własną decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08). Jak wynika z odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W tym stanie rzeczy rozpoznanie niniejszej skargi stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.