VII SAB/Wa 141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów postanawia: odmówić Z. L. dokonania wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2010 r. Postanowieniem z dnia 7 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. L. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów. Pismem z dnia 20 września 2010 r. (data nadania w UP) Z. L. wniósł o wyjaśnienie wątpliwości co do treści w/w postanowienia. W piśmie tym wskazał, jakie jego zdaniem wątpliwości winny zostać przez Sąd wyjaśnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 w/w ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, albowiem sentencja jak i uzasadnienie postanowienia nie nasuwają żadnych wątpliwości. Postanowienie z dnia 7 września 2010 r. w ocenie Sądu jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie, którego treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 ww. ustawy, a jego uzasadnienie w sposób jasny i czytelny wskazuje na przyczynę odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 1517/02, postanowienie SN z dnia 8 stycznia 1998 r. sygn. akt III AO 25/97, OSNP 1999, nr 4, poz. 151 ). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.