VII SAB/Wa 142/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. L. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 maja 2021 r. postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Pismem z 21 czerwca 2021 r. P. M. L. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał w skardze, że wnioskiem z 17 maja 2021 r. wystąpił do Prezydenta RP o przeprowadzenie bilateralnych konsultacji rządowych pomiędzy rządami: RP a Wielkiej Brytanii. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Organu wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu pełnomocnik organu podniósł, że w kierowanym do Kancelarii Prezydenta RP piśmie skarżący wskazał na kwestie dotyczące jego zatrudnienia na terenie Wielkiej Brytanii podnosząc negatywne w jego ocenie okoliczności pracy i domaga się podjęcia przez Prezydenta RP odpowiednich działań. Pełnomocnik Organu wyjaśnił ponadto, że w piśmie z 5 lipca 2020 r. Kancelaria Prezydenta RP wskazała, iż Prezydent RP nie jest organem uprawnionym do podjęcia żądanych czynności podnoszonych przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a ww. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga P. M. L. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Ze złożonej skargi i odpowiedzi na skargę wynika, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie wydał w odniesieniu do skarżącego żadnego aktu, który podlegałby kontroli sądowoadministracyjnej. Organ ten, nie prowadził także postępowania w ww. przedmiocie, które podlega kognicji sądów administracyjnych w zakresie badania bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania. Analiza złożonego przez skarżącego pisma pozwala uznać, że stanowi ono wniosek, o którym mowa w art. 241 k.p.a. Zaś z wskazanego powyżej wyliczenia wynika, że kognicji sądu administracyjnego nie podlegają sprawy ze skarg i wniosków wnoszonych w trybie przepisów działu VIII k.p.a., w tym na podstawie art. 241 k.p.a., wedle którego przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie P. M. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 17 maja 2021 r. w trybie art. 241 k.p.a. Uznać zatem należało, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle powyżej przytoczonych przepisów p.p.s.a. czynności ww. Organu nie mieszczą się we właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Nie należą one bowiem do sfery działalności administracji publicznej, nad którą sądy te sprawują kontrolę. Nie mogą one zatem stać się przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez powyższy Organ, we wskazanej sprawie, nie mogą zostać objęte skargą. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, Sąd orzekł, jak w pkt 1) sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.