VII SAB/Wa 143/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi R. M. w przedmiocie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pi. postanawia: odrzucić skargę VII SAB/Wa 143/09 UZASADNIENIE W dniu 9 września 2009 roku wpłynęła do Sądu skarga R. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] oraz na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 roku Sygn akt VII SAB/Wa 127/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odrzucił uznając ją za niedopuszczalną. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w której strona podnosi, że w dniu 25 marca 2009r. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o informacje dot. zabezpieczenia utrzymywania drożności przepustu pod drogą gminnej -ulicy S. na terenie działek ewid. nr [...] i [...] we wsi P. gm. T. wynikającej z oceny technicznej wykonanej przy tej drodze prac a przesłanej [...] Inspektorowi przez Burmistrza T. pismem z dnia 6 lipca 2004r. Strona wskazała, że w dniu 4 czerwca 2009r. wysłała skargę do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w której podniosła, że nie otrzymała odpowiedzi na w/w pismo z dnia 25 marca 2009r. co jej zdaniem narusza przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Strona, wskazując korespondencję z lat 2004 i 2005, podniosła, że jest to nie pierwszy przypadek opieszałości pracowników, a zalecenia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego są przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego lekceważone. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że w sprawie nie był władny wydać żadnej decyzji, postanowienia oraz aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych wynikających z przepisów prawa. Wyjaśnił, że skarżący zwrócił się jedynie o udzielenie pewnej informacji, a brak reakcji nie mieści się w zakresie skargi na bezczynność organu. Mając powyższe na uwadze organ wniósł o odrzucenie skargi. W uzupełnieniu skargi R. M. pismem z dnia 13 kwietnia 201 Or przesłał do Sądu pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 grudnia 2009r. zawiadamiające , że na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 Kpa po rozpoznaniu skargi R. M. z dnia 04.06.2009r. na opieszałość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w kwestii dot. nieudzielania odpowiedzi na Jego pismo z dnia 25.03.2009r. w sprawach podwyższenia terenu drogi oraz VII SAB/Wa 143/09 wykonania odpływu wód opadowych we wsi P. gm. T. stwierdził zasadność skargi. W piśmie tym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił również, że w dniu 09.06.2009r. do Inspektoratu wpłynęła skarga R. M. na opieszałość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w w/w sprawach. Po dwukrotnym monitowaniu organu powiatowego, w dniu 16.10.2009r. wpłynęła odpowiedź skierowana do Skarżącego z dnia 07.10.2009r. Jak wynika z treści powyższego pisma, pracownicy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu 16.09.2009r. przeprowadzili kontrolę w terenie i stwierdzili, iż przedmiotowy obiekt utrzymywany jest zgodnie z odpowiednimi wymogami. Z uwagi na fakt iż, organ powiatowy przekroczył terminy kodeksu administracyjnego w udzieleniu odpowiedzi Skarżącemu potwierdza stawiany przez R. M. zarzut opieszałości wobec PINB w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu tj. w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 14.06.1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego(Dz. U. Nr 98, poz. 1071 tekst jedn. z późn. zm.) stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dopiero w przypadku dalszej zwłoki w załatwieniu sprawy stronie służy skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 powyższego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: VII SAB/Wa 143/09 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Na wstępie należy wskazać, iż akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Przy czym kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na taki akt lub czynność jest kryterium "z zakresu administracji publicznej". Należy ponadto przyjąć, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (podobnie B. Adamiak (w.) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., s. 378). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga związana z przebudową drogi - ulicy S. na terenie działek ewid. Nr [...] i [...] we wsi P. gm. T. Przebudowa była przedmiotem postępowania przed [...] Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, który decyzją z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] na podstawie art.105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. ) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 217 poz. 2016) po rozpatrzeniu wniosku R. M., B. Ł., K. Ł. oraz H. K. w sprawie przebudowy drogi - ulicy S. na terenie działek ewid. VII SAB/Wa 143/09 Nr [...] i [...] we wsi P. gm. T. - umorzył postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Organ wskazał wówczas, że zarzuty dotyczące szeregu uciążliwości dla otoczenia, zrealizowanej inwestycji, nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż dotyczą jedynie naruszenia interesów faktycznych skarżących, a nie interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. Decyzją z dnia [...] lipca 2006r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207,poz. 2016 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania R. M. - utrzymał w mocy decyzję [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006r. była kontrolowana przez Sąd Administracyjny pod kątem prawidłowości zastosowania przez organy nadzoru budowlanego art. 105 § 1 kpa w oparciu, o który umorzono postępowanie administracyjne. Wyrokiem z dnia 10 października 2008 Sygn akt VII SA/Wa 1218/08 Sąd skargę R. M. oddalił. Skarżący w skardze jako podstawę ochrony swoich interesów powoływał art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane oraz art. 144 kodeksu cywilnego. W sprawie tej bezsporne było, że wykonane roboty budowlane związane były z podwyższeniem i utwardzeniem drogi gminnej ul. S. położnej na działkach o nr [...],[...], a także wbrew twierdzeniom organów, częściowo na działce [...], która jest połączeniem dwóch poprzednich działek i stanowi drogę poprzeczną. Sąd stwierdził, że działka skarżącego o nr [...] nie leży jednak bezpośrednim sąsiedztwie wykonanych prac budowlanych. Skarżący ponadto nie wykazał wpływu tej inwestycji na swoją nieruchomość. Twierdzenie skarżącego, iż wykonane prace budowlane zagrażają zalaniem lub podtopieniem jego działki jest czysto hipotetyczne i nie znajduje poparcia w aktach sprawy. Jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym i nie może prowadzić do uznania skarżącego za stronę. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że prace budowlane związane z podwyższeniem drogi wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu jego działki albo w jakikolwiek negatywny sposób oddziaływają na jego nieruchomość. W związku z powyższym nie ma żadnej wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Inspektor nie był zobowiązany do wydania żadnego z ww. VII SAB/Wa 143/09 aktów ani do dokonania żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych wynikających z przepisów prawa. O bezczynności organu administracji możemy mówić tylko wówczas, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sadu administracyjnego. Taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowana w sprawie indywidualnej, jest skierowana do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązków tego podmiotu samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt dotyczy jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (tak m.in. wyrok WSA w Olsztynie z 20.09.2006 r. II SA/Ol 456/06). Dodatkowo wskazać należy, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej. Z treści skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi są ewentualne zaniedbania Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego lub nienależyte wykonywanie zadań przez ten organy albo przez ich pracowników, a także przewlekłość w udzielaniu odpowiedzi na pismo, które nie wszczyna żadnego postępowania administracyjnego a jedynie autor tego pisma domaga się informacji o kontroli dokonanych wcześniej robót budowlanych. Konkludując, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie był władny wydać żadnej decyzji, postanowienia oraz aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych wynikających z przepisów prawa bowiem skarżący zwrócił się jedynie o udzielenie pewnej informacji, a brak reakcji nie mieści się w zakresie skargi na bezczynność organu w rozumieniu przepisu . Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, uzasadnia to, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) odrzucenie skargi.