VII SAB/Wa 143/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie niewydania skarżącemu skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego postanawia: odrzucić skargę K. M. (Skarżący) pismem z dnia 3 września 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie niewydania mu skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego nr [...] przy ul. K. [...] i braku "zablokowania rozdysponowania" tym lokalem. Na podstawie akt administracyjnych przesłanych do Sądu ustalono następujący stan faktyczny sprawy. Pismem z dnia 8 kwietnia 2019 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta [...] o "zablokowanie rozdysponowania lokalem nr [...] przy ul. K. [...]". W związku z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...], nakazującą Miastu [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego przy ul. P. [...] w W., Skarżący opuścił zajmowany do tej pory przez siebie lokal. K. M., pomimo otrzymanych dwóch propozycji zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego, nie przyjął ich oceniając, że proponowane lokale nie spełniały warunków lokalu zamiennego. Po dokonaniu z własnej inicjatywy przeglądu lokali mieszkalnych na terenie Dzielnicy . wskazał m.in. lokal nr . przy ul. K. [...], domagając się skierowania do zamieszkania w tym właśnie lokalu. Pismem z dnia 15 lipca 2019 r. poinformowano skarżącego, że brak jest podstaw do zablokowania zadysponowania przez Dzielnicę lokalem nr [...] przy ul. K. [...]. Wskazano jednocześnie, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości żądania przez członka wspólnoty samorządowej zawarcia z nim umowy najmu konkretnego lokalu. Pismem z dnia 12 września 2019 r. Zastępca Prezydenta [...] poinformowała Skarżącego, że Prezydent [...] nie dysponuje własną pulą lokali, a realizacja spraw mieszkaniowych należy do kompetencji zarządów dzielnic. W dniu 3 września 2019 r. do Prezydenta [...] wpłynęła skarga K. M. na bezczynność jego oraz Burmistrza Dzielnicy [...] [...]. Skarżący zarzucił ww. niewydanie mu skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego nr [...] przy ul. K. [...] i powołane już niezablokowanie rozdysponowania tym lokalem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta [...] (Dz. U. z 2018 r., poz. 1817) do zakresu działania dzielnicy należą sprawy lokalne, a w szczególności utrzymywanie i eksploatacja gminnych zasobów lokalowych (art. 11 § 2 pkt 1 ww. ustawy). Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, Prezydentowi m.st. Warszawa nie służą uprawnienia, które umożliwiałyby mu nakazanie zarządowi dzielnicy [...] zadysponowanie konkretnym lokalem mieszkalnym na rzecz określonej osoby. Skarżący został o tym poinformowany w piśmie z dnia 15 lipca 2019 r. Przepisy ww. ustawy nie przyznają Skarżącemu jakiegokolwiek roszczenia o zawarcie umowy najmu indywidualnie określonego lokalu zamiennego. Brak jest zatem podstaw do przyjęcie, że toczy się jakiekolwiek postępowanie administracyjne związane z przyznaniem w drodze władczej (decyzji) prawa do lokalu, a co za tym idzie trudno mówić o istnieniu stanu bezczynności. W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.).