VII SAB/Wa 144/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe. II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. S. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 24 listopada 2010 r. (29 listopada 2010 r. data prezentaty Sądu) strona skarżąca cofnęła skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżąca cofnęła skargę skutecznie, gdyż nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, wskazane w art. 60 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd orzekł jak w pkt I. sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy orzeczono jak w pkt II. sentencji postanowienia.