VII SAB/Wa 148/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-11-14
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać rozpoznana bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli nie została poprzedzona wyczerpaniem środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, w szczególności brakiem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. oraz art. 52 p.p.s.a. W takim przypadku sąd administracyjny odrzuca skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżąca I.S. złożyła skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego, zarzucając mu niewykonanie obowiązków w terminie. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak zachowania trybu przewidzianego prawem oraz twierdząc, że nie pozostawał w bezczynności. Sąd wezwał skarżącą do przedstawienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, którego skarżąca nie dostarczyła.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego złożoną przez I.S.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego postanawia odrzucić skargę
Pismem z dnia 18 lipca 2011r. I.S. reprezentowana przez adw. M.S. złożyła skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niezachowanie trybu oraz fakt, iż organ nie pozostawał w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a./ skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do § 2 cyt. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że organ w odpowiedzi na skargę podał, iż strona skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 k.p.a. Akta organu również nie zawierają takiego wezwania.
Sąd, w związku z powyższym, wezwał skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika profesjonalnego do nadesłania ww. wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Na wezwanie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi, co w ocenie Sądu potwierdza, iż tryb do złożenia skargi do sądu administracyjnego, na bezczynność organu, nie został zachowany.
Jeżeli zatem w myśl art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę należało poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa to brak podjęcia przez stronę tej czynność skutkować musiał odrzuceniem skargi, jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło