VII SAB/Wa 148/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-11-14

Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać rozpoznana bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli nie została poprzedzona wyczerpaniem środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, w szczególności brakiem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. oraz art. 52 p.p.s.a. W takim przypadku sąd administracyjny odrzuca skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca I.S. złożyła skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego, zarzucając mu niewykonanie obowiązków w terminie. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak zachowania trybu przewidzianego prawem oraz twierdząc, że nie pozostawał w bezczynności. Sąd wezwał skarżącą do przedstawienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, którego skarżąca nie dostarczyła.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego złożoną przez I.S.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 18 lipca 2011r. I.S. reprezentowana przez adw. M.S. złożyła skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niezachowanie trybu oraz fakt, iż organ nie pozostawał w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a./ skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do § 2 cyt. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że organ w odpowiedzi na skargę podał, iż strona skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 k.p.a. Akta organu również nie zawierają takiego wezwania. Sąd, w związku z powyższym, wezwał skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika profesjonalnego do nadesłania ww. wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Na wezwanie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi, co w ocenie Sądu potwierdza, iż tryb do złożenia skargi do sądu administracyjnego, na bezczynność organu, nie został zachowany. Jeżeli zatem w myśl art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę należało poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa to brak podjęcia przez stronę tej czynność skutkować musiał odrzuceniem skargi, jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło