VII SAB/Wa 15/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona w trybie art. 227 KPA, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu art. 227 KPA, w tym skarg na bezczynność organu wniesionych w tym trybie, ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli sądu na podstawie art. 3 PPSA ani przepisów ustaw szczególnych. Skarga wniesiona w trybie art. 227 KPA może dotyczyć wszelkich działań, bezczynności lub zaniechań każdego organu, jednakże nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący Z.S. wniósł do WSA w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z niezałatwieniem w terminie jego skargi z listopada 2016 r. Skarżący zarzucił organowi przewlekłe załatwianie sprawy i zakwestionował działanie organu polegające na wskazaniu mu, że skargę na Starostę Powiatowego w Ś. powinien skierować do Wojewody. Organ zakwalifikował skargę skarżącego jako skargę powszechną w rozumieniu art. 227 KPA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
\Sygn. akt VII SAB/Wa 15/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wobec nie załatwienia w terminie jego skargi z dnia [...] listopada 2016 r., w której zarzucił organowi przewlekłe załatwianie sprawy. Skargę tą organ zakwalifikował jako skargę powszechną w rozumieniu art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). Ponadto skarżący w swojej skardze do Sądu zakwestionował działanie organu polegające na wskazaniu w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r., iż skarżący powinien skargę na Starostę Powiatowego w Ś. skierować do Wojewody [...] jako organu wyższego stopnia właściwego do rozpoznania tej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.
Z treści skargi wynika, że skarżący skarży przewlekłe załatwianie sprawy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zatem, jest to skarga wniesiona na podstawie art. 227 kpa. Skarga wniesiona w tym trybie może mieć za przedmiot wszelkie działania, bezczynność lub zaniechanie każdego organu państwowego i samorządowego, jednakże nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego.
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy administracji albo przez ich pracowników (art. 227 i następne kpa), jak też skarg na sposób załatwienia skarg złożonych w trybie działu VIII kpa, ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli Sądu ani na podstawie art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 18/05, niepubl., postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1785/06, Lex 320599, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04, Lex 171200, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 2621/13).
Na marginesie Sąd wyjaśnia, że skarżący złożył do organu dwa pisma – jedno datowane na dzień [...] listopada 2016 r. stanowiące skargę w rozumieniu art. 227 kpa i z tego powodu nie podlegające kognicji sądów administracyjnych oraz datowane na dzień [...] grudnia 2016 r. stanowiące skargę na Starostę Powiatowego w Ś. Organ odnosząc się do tego ostatniego pisma poinformował skarżącego, że w sprawie skargi na Starostę Powiatowego w Ś. może zwrócić się do Wojewody [...], jako organu wyższego stopnia. Takie działanie organu znajduje swoją podstawę w art. 231 kpa, zgodnie z którym jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Przepis ten przewiduje dwa alternatywne rozwiązania albo przekazanie skargi organowi właściwemu z jednoczesnym zawiadomieniem o tym wnoszącego skargę albo poinformowanie wnoszącego skargę do jakiego organu powinien ją skierować i wówczas skargi organ nie przekazuje i właśnie z tego drugiego rozwiązania skorzystał organ w swoim piśnie z dnia [...] stycznia 2017 r.
Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło