VII SAB/Wa 150/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. M. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 października 2019 r. wezwano skarżącego do nadesłania ponaglenia, wskazania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wyżej zarządzenia przesłane zostały skarżącemu przy piśmie z dnia 16 października 2019 r. Skarżący odebrał ww. wezwanie w dniu 21 października 2019 r. i w zakreślonym terminie nie wykonał zarządzeń i nie nadesłał ponaglenia, nie poddał także numeru PESEL oraz nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej zw. p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącego. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 52 § 1 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać ponadto należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie poda numeru PESEL. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Niedopuszczalną jest ponadto skarga złożona pomimo niewyczerpania trybu zaskarżenia. Przed wniesieniem skargi na bezczynność strona winna wezwać organ do załatwienia sprawy (ponaglenie), co wynika z art. 53 § 2b p.p.s.a. Niedopełnienie tego obowiązku jest równoznacznie z wniesieniem skargi bez zachowania trybu jej wniesienia i w konsekwencji musi on prowadzić do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na koniec należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie M. L., pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiścił wpisu sądowego, nie podał numeru PESEL, ani nie nadesłał ponaglenia. Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i art. 220 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na koniec należy odnieść się do faktu cofnięcia skargi przez skarżącego, co nastąpiło przy piśmie z dnia 25 października 2019 r. Wskazać w tym zakresie należy, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przez okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowego. W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, nie może więc zostać także umorzone (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 lex nr 527696). Sąd dostrzegł zatem, iż skarżący cofnął skargę, jednakże z uwagi na wskazane wyżej okoliczności iż przesłanki odrzucenia skargi mają pierwszeństwo przed przesłankami umorzenia postępowania, dlatego w niniejszej sprawie Sąd skargę odrzucił, a nie umorzył postępowanie sądowe.