VII SAB/Wa 154/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dnia 14 listopada 2011 r. po rozpoznaniu wniosku R. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. N. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w P., III Wydział Penitencjarny postanawia: przyznać R. N.prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 24 października 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek R. N. o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. We wniosku skarżący wskazał, że od 6 lat przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Podał, że jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na 7 letniego syna w wysokości 700,00 złotych z czego się nie wywiązuje. W obecnej jednostce w której przebywa nie jest zatrudniony, nie posiada żadnych środków ani majątku z którego mógłby sfinansować pełnomocnika z wyboru. Wyjaśnił, że jego najbliższą rodzinę nie stać na pomoc. Ojciec jest rencistą, nie pracuje, żona natomiast wychowuje samotnie syna. Ponadto z żoną obecnie jest w trakcie rozwodu z tego też względu podkreślił, że nie może liczyć na jej pomoc. Wskazał, że żona uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 3.000,00 złotych miesięcznie oraz posiada samochód osobowy marki KW Golf IV o wartości 8,000,00 złotych . Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Oceniono, że obecna sytuacja osobista, majątkowa i finansowa w jakiej znajduje się wnioskodawca, nie pozwala mu na poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Co prawda w przedmiotowej sprawie trudno jest mówić o uszczerbku w utrzymaniu wnioskodawcy sensu stricto, gdyż skarżący przebywając w zakładzie karnym ma zapewnione utrzymanie. Wpływ na podjęte rozstrzygnięcie miało przede wszystkim to, iż nie posiada on żadnego dochodu zaś jego żona (z którą obecnie się rozwodzi) musi utrzymywać samodzielnie dziecko. Zatem reasumując należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał, iż obecnie nie ma realnych możliwości finansowych na ustanowienie adwokata z wyboru. Tym samym uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.