VII SAB/Wa 156/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: 1. odrzucić skargę J. K., 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu J. K. kwotę 100 (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa złożone do organu wyższego stopnia. Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 20 listopada 2009r. został zobowiązany do złożenia odpisu zażalenia, złożonego przed wniesieniem skargi do Sądu, na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący nadesłał odpis skargi na bezczynność Wojewody [....] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu. Wyjaśnić trzeba, że nie ma przeszkód, aby strona po usunięciu powyższych uchybień, wystąpiła z ponowną skargą na bezczynność organu, o ile organ ten w dalszym ciągu nie podejmie żadnych działań w sprawie. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.