VII SAB/Wa 164/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 164/12 ze skargi Z. M. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia odrzucić skargę. Z. M. pismem z dnia 7 czerwca 2012 r. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzucając mu naruszenie art. 35 i 36 k.p.a. przez rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy. Wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy i nakazania [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego przeprowadzenia kontroli urządzeń wodnych oraz zbiornika retencyjnego w miejscowości B. W treści skargi wskazał, że pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o samowoli budowlanej: budowli piętrzącej i zbiornika retencyjnego w miejscowości B. Sprawa nie została załatwiona i dopiero po zażaleniu z dnia 26 sierpnia 2011 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nadano sprawie bieg. Skarżący wskazał, że sprawa ta do dnia złożenia skargi się nie zakończyła, ponadto w dniu 2 kwietnia 2012 r. złożył zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie w terminie ww. sprawy na podstawie art. 37 kpa., które nie zostało rozpatrzone. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że w dniu 6 kwietnia 2012 r. otrzymał zażalenie Z. M. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ww. sprawie. W tym dniu otrzymał także skargę z 2 kwietnia 2012 r. W związku z tym zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do odniesienia się do zarzutów strony. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustosunkował się do zarzutów pismem z dnia 29 maja br. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając zażalenie wydał [...] czerwca 2012 r. postanowieniem (znak: [...]) uznał zażalenie za uzasadnione w części dotyczącej bezczynności w sprawie zbiornika retencyjnego i wyznaczył organowi miesięczny termin na załatwienie sprawy. Jednocześnie pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. rozpatrzył skargę Z. K. na działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Dodał, z uwagi na powyższe, że w sprawie brak jest podstaw do podejmowania działań przez organ nadzorczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Przepis zawarty w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej p.p.s.a. określa, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej min. poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ww. artykułu. W punktach 1 - 4 art. 3 § 2 ww. ustawy wymieniono 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne kontrolują również akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż ww., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Oznacza to, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna jedynie w granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie zaskarżona została bezczynność organu – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego - w sprawie załatwienia skargi na bezczynność tego organu polegającą na nierozpoznaniu sprawy w terminie określonym w art. 35 i 36 kpa, na podstawie art. 37 kpa zażalenia na bezczynność organu niższego rzędu tj. [...] WiNB w rozpoznaniu sprawy zgłoszonej przez skarżącego samowoli budowlanej. Wskazać należy, że taki przedmiot skargi nie mieści sie wśród zakresu aktów i czynności rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Skargę na bezczynność można złożyć jedynie w ściśle określonych przypadkach, tj. na bezczynność przy wydawaniu decyzji czy też postanowienia, na które służy zażalenie i kończących postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Takim postanowieniem nie jest postanowienie wydawane w trybie art. 37 § 2 kpa, gdyż nie służy na nie zażalenie, nie kończy postępowania, ani nie kończy sprawy co do istoty. Kończy ono jedynie postępowanie wpadkowe w przedmiocie bezczynności. Na postanowienie to jednak nie służy skarga do sadu administracyjnego, podobnie jak i nie służy skarga na niewydanie tego postanowienia, gdyż jak wyżej zaznaczono skarga na bezczynność służy tylko na akty i czynności określone w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa. W rozpatrywanej sprawie bezczynność GINB nie należy zatem do żadnej z kategorii spraw wymienionych w treści art. 3 ustawy o p.p.s.a. Zaskarżona bezczynność GINB zatem nie podlega kontroli sądu administracyjnego w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwość sądów administracyjnych nie jest określona klauzulą generalną (tak jak właściwość sądów powszechnych), sądy administracyjne sprawują natomiast kontrolę działania administracji publicznej w zakresie określonym przez Konstytucję i ustawy. W związku z powyższym, bezczynność GINB jako nieobjęta zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.