VII SAB/Wa 1643/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku o wydanie karty przebiegu studiów postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu Ł. S. 100 zł (sto złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. Skarżący Ł. S. złożył za pośrednictwem platformy e-PUAP skargę na bezczynność Uczelni [...] w W[...] w przedmiocie bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku o wydanie karty przebiegu studiów. Złożona skarga nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, zaufanym lub osobistym. Z uwagi na powyższe na mocy zarządzenia z dnia 17 czerwca 2025 r., przy piśmie z 24 czerwca 2025 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – "p.p.s.a.") poprzez nadesłanie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi za pośrednictwem Poczty Polskiej. Skarżący w odpowiedzi na ww. zarządzenie nadesłał przy piśmie z 3 lipca 2025 r. skan skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny poprzedzone jest zawsze badaniem czy skarga spełnienia warunki formalne, od których zależy dopuszczalność jej wniesienia. Wstępna kontrola wykazała, że skarga jest obarczona brakiem formalnym. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W niniejszej sprawie skargę złożył Ł. S. za pośrednictwem platformy e-PUAP. Skarga nie została jednak podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jak wynika z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarżącego wezwano do uzupełnienia ww. braku formalnego na mocy zarządzenia z 17 czerwca 2025 r. Skoro skarżącego wezwano do usunięcia braku formalnego skargi, to - na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. - zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie uzupełni braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnia braku formalnego skargi pismem z 24 czerwca 2025 r., które odebrał 30 czerwca 2025 r. Zatem termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 7 lipca 2025 r. Skarżący w ww. terminie nadesłał jedynie skan skargi (pismo z 3 lipca 2025 r.), co nie może zostać zakwalifikowane jako wykonanie zarządzenia, gdyż skan skargi ze skanem podpisu nie jest własnoręcznym podpisem. Przesłana przy piśmie z 3 lipca 2025 r. skarga nie została także podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Za taki nie można uznać załączonego skanu skargi. W tej sytuacji należało dojść do wniosku, że brak formalny skargi w postaci podpisania skargi, nie został uzupełniony. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi przez stronę w zakreślonym terminie, sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podstawę orzeczenia o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi (pkt 2 postanowienia) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.