VII SAB/Wa 166/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: - odrzucić skargę - M. K. wniósł skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na niezałatwieniu przez Inspektora jego pisma z dnia [...] czerwca 2010 r., stanowiącego m.in. zażalenie na niezałatwienie w ustawowym terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. jego pisma z dnia 22 marca 2010 r. dotyczącego budowy ogrodzenia w linii rozgraniczającej działkę nr [...] z działkami Spółki "D." oraz wejście na działkę nr [...] z inwestycją polegającą na budowie ogrodzenia bez uzgodnienia z nim jako właścicielem, a także zmiany ciągu komunikacyjnego drogi nr [...], który został spowodowany działaniem Spółki "D.", przez co część działki nr [...], należącej do skarżącego, została bez jego wiedzy włączona do drogi nr [...]. Z treści skargi wynika, że dotyczy ona jedynie bezczynności w załatwieniu zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. spraw, o których mowa w piśmie z dnia [...] marca 2010 r., bowiem, jak podnosi skarżący, jego pismo z dnia [...] grudnia 2009 r., dotyczące podwyższenia terenu przez "D." Sp. z o.o. i zalewania działki nr ew. [...] we wsi S., gmina R., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. załatwił postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], przekazując sprawę według właściwości Wójtowi Gminy R. Zażalenie na to postanowienie, zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r., jak stwierdził skarżący, rozpatrzone zostało przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., które to postanowienie jest, z kolei, przedmiotem skargi M. K. w sprawie VII SAB/Wa 166/10. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2010 r., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie odpisu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia z pouczeniem, że nieusunięcie braków skargi w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ww. zarządzenie nie zostało wykonane przez skarżącego. O treści art. 37 k.p.a. skarżący pouczony został w wezwaniu. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy nie wynika również, aby takie zażalenie było przez skarżącego wnoszone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), zwanej dalej "k.p.a.", na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tejże ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl § 2 tegoż artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie taki środek skarżącemu przysługuje na mocy powołanego art. 37 § 1 k.p.a. W związku z niewyczerpaniem trybu z art. 37 § 1 k.p.a., wniesienie skargi w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalne ze względu na treść art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi przesłankę odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Organem wyższego stopnia właściwym do rozpoznania przedmiotowego zażalenia będzie, zgodnie z art. 88a pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a.