VII SAB/Wa 170/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. na bezczynność Wojewody [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe W niniejszej sprawie, w dniu 4 października 2010 r., G.P. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...], w przedmiocie niewydania przez organ decyzji w związku ze złożonym przez skarżącego odwołaniem od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]. Z akt sprawy, nadesłanych przez organ przy piśmie z dnia 20 października 2010 r. stanowiącym odpowiedź organu na skargę wynika, iż w dniu 7 października 2010 r. Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie w przypadkach, gdy przed lub po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Jeżeli zatem do daty orzekania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczy skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności. (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08). W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec wydania przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] października 2010 r. zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.