VII SAB/Wa 176/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 30 sierpnia 2011 r. K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie rozpatrzeniu w ustawowym terminie jego odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak:[...]. Zarządzeniami z dnia 6 października 2011 r. wezwano skarżącego do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwania doręczono skarżącemu w dniu 12 października 2011 r. W tej sytuacji zakreślony w zarządzeniach termin upłynął z dniem 19 października 2011 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi tj. nie wykazał, iż przed złożeniem skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa ani nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono bowiem, że do dnia 10 listopada 2011 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżący nie dopełnił powyższego wymogu tj. nie wykazał, iż przed złożeniem skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Zauważyć również należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady obciążony kosztami sądowymi jest podmiot, który wnosi do sądu pismo podlegające opłacie sądowej (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.]), a takiej opłacie, zgodnie z art. 230 p.p.s.a., podlega skarga. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.