VII SAB/Wa 179/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J Ł i R Ś na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 16 czerwca 2021 r. postanawia: odrzucić skargę. J Ł i R Ś wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia ich podania z dnia 16 czerwca 2021 r. dotyczącego nieprawidłowości w funkcjonowaniu Prokuratury Rejonowej w [...]. W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu wskazał, iż zarzuty podnoszone w skardze odnoszą się do działań Prokuratora Generalnego i podległych mu prokuratorów. Skarga dotyczy działalności organu, który nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze, prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Działania prokuratorów nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, a sposób rozpoznania korespondencji kierowanej do organów prokuratury oraz zasadność i prawidłowość wydawanych rozstrzygnięć powinny być weryfikowane na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 534). Skargi i wnioski dotyczące działalności prokuratury podlegają rozpoznaniu w odrębnym trybie, zgodnie z przepisami Działu XIV rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury, a przepisy Działu VIII K.p.a. oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków stosuje się jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie Prawo o prokuraturze oraz Regulaminie wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury. Nawet gdyby rozpatrywanej korespondencji skarżących przypisać charakter skargi wnoszonej w trybie przepisów Działu VIII K.p.a., to czynności podejmowane przez organy w tym trybie również nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Przedmiotowa sprawa nie należy więc do właściwości sądu administracyjnego, a wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania oceny jej dopuszczalności, w szczególności do dokonania oceny czy z uwagi na przedmiot skargi sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., Nr 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zakres kognicji tych sądów został określony przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotem skargi w tej sprawie jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia podania skarżących z dnia 16 czerwca 2021 r. dotyczącego nieprawidłowości w funkcjonowaniu Prokuratury Rejonowej w [...] w sprawie dotyczącej prowadzonych czynności w postępowaniu karnym w stosunku do A D. Skarga ta dotyczy więc bezczynności organu niebędącego organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., który stanowi, iż ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o organach administracji publicznej - rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2021 r., poz. 66), prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Zadania te Prokurator Generalny wykonuje poprzez czynności określone w art. 3 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze, a nie poprzez wydawanie decyzji, postanowień, bądź innych aktów z zakresu administracji publicznej. Wobec tego działania Prokuratora Generalnego oraz podległych mu prokuratorów dotyczące prowadzonego postępowania karnego nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Zasadność i prawidłowość wydawanych rozstrzygnięć w postępowaniu karnym powinna być weryfikowana na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 534). W ocenie Sądu, pismo skarżących z dnia 16 czerwca 2021 r. dotyczące nieprawidłowości w funkcjonowaniu Prokuratury Rejonowej w [...] może być jedynie uznane za skargę powszechną w rozumieniu przepisów Działu VIII k.p.a. (skarga na pracownika lub na opieszałe działanie instytucji). Jak słusznie wskazał jednak Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę, skargi i wnioski dotyczące działalności prokuratury podlegają rozpoznaniu w odrębnym trybie, zgodnie z przepisami Działu XIV (§ 380-387) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury (Dz. U. z 2017 r., poz. 1206), a przepisy Działu VIII k.p.a. oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. z 2005 r., Nr 5, poz. 46) stosuje się jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie Prawo o prokuraturze oraz Regulaminie wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury. Ponadto nawet w sprawach, w których tego typu skargi są rozpatrywane na zasadach ogólnych w trybie przepisów działu VIII k.p.a., to czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie ogólnych przepisów działu VIII k.p.a., czy też szczególnych przepisów, mają odrębny charakter i nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 81, uw. 13; s. 210, uw. 3 pkt 2; postanowienia NSA z: 27 listopada 2015 r., I OSK 3045/15; 12 marca 2013 r., I OSK 318/13; 8 stycznia 2015 r., II OSK 1827/14, 16 marca 2021 r., III OSK 4064/21, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym również bezczynność (przewlekłość) organów polegająca na nierozpatrzeniu takiej skargi nie podlega kognicji sądów administracyjnych, gdyż nie są to przypadki, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ze wskazanych powyżej względów wniesiona w tej sprawie skarga jest niedopuszczalna i nie może zostać merytorycznie rozpoznana przez sąd administracyjny. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.