VII SAB/Wa 180/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r. sprawy ze skargi W.K. na bezczynność Prezydenta [...] I. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku W.K. z dnia [...] sierpnia 2009 r. o wydanie zaświadczenia – w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia oraz zwrotu akt administracyjnych organowi; II. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz W.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W.K. pismem z dnia [...] sierpnia 2009r. wniósł do Burmistrza [...] żądanie wydania zaświadczenia potwierdzającego, że działki nr [...], [...],[...],[...], [...], [...], [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] stanowiące własność m. [...] są drogą wewnętrzną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych." W odpowiedzi organ pismem z dnia [...] września 2009r. poinformował, że ww. działki nie stanowią drogi wewnętrznej. Pismem z dnia [...] września 2009r. W.K. wezwał organ do wydania zaświadczenia o żądanej treści. Burmistrz [...] [...] pismem z dnia [...] października 2009r. poinformował, że [...] września 2009r. udzielił informacji w tym zakresie. dniu [...] października 2009r. W.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Adminsitracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r. ([...]) Prezydent [...], na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., odmówił wydania ww. zaświadczenia. W.K. wniósł zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010r. sygn. akt I SAB/Wa 298/09 umorzył postępowanie sądowe wskazując, że postanowieniem z dnia 12 listopada 2009r. organ odmówił wydania zaświadczenia, w związku z czym nie pozostawał w bezczynności. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r. uchyliło postanowienie z dnia [...] listopada 2009r. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2010r. W.K. wyjaśnił, że jest stroną tego postępowania. Burmistrz [...][...] pismem z [...] września 2010r. ponownie poinformował wnioskodawcę o braku możliwości wydania zaświadczenia żądanej treści. Skargę na bezczynność Prezydenta [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W.K. ponownie wnosząc o stwierdzenie bezczynności w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści i zobowiązanie organu do jego wydania w terminie 1 tygodnia. W skardze podniósł, że pismo organu informujące o braku możliwości wydania zaświadczenia nie spełnia wymogów przewidzianych w postępowaniu o wydanie zaświadczenia w k.p.a. Rozstrzygnięcie to powinno zawierać dokładne uzasadnienie faktyczne i prawne. Wskazał również, że wymienione w piśmie działki stanowią drogę wewnętrzną zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, a organ z niewiadomych względów nie chce tego faktu potwierdzić w jakiejkolwiek formie, a wręcz twierdzi odwrotnie. Podał, że żądanie skierował ze względu na swój interes prawny, z uwagi na potrzeby postępowania sądowego i administracyjnego, jak również w postępowaniu o przekroczenie uprawnienia lub niedopełnienie obowiązków funkcjonariusza publicznego, co nie zostało przez organ podważone. W odpowiedzi na skargę - złożoną przez pełnomocnika organu na rozprawie - organ podtrzymał swoje stanowisko i wskazał, że wydanie zaświadczenia nie jest możliwe. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego okazał pismo z dnia [...] czerwca 2010r. noszące prezentatę biura podawczego Urzędu [...] z dnia [...] czerwca 2010r. wzywające Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie zaświadczenia w związku z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać trzeba, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Postępowanie... , s. 84). Dodać przy tym należy, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać wydane (por. wyrok NSA z dnia 5 listopada 1987 r., SAB 23/87, ONSA 1988, nr 1, poz. 13). Zasada praworządności zawarta w art. 6 k.p.a., zgodnie z którą organy administracyjne działają na podstawie przepisów prawa, ma zastosowanie także do przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw (art. 35 i 36 k.p.a.). Termin szczególny do załatwienia sprawy w przypadku zaświadczeń określa art. 217 § 3 k.p.a. wskazując, że zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Organ wydaje w takim samym terminie postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia, bądź postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści, na które przysługuje zażalenie zgodnie z art. 219 k.p.a. (por. wyrok WSA w W-wie z dnia 2 czerwca 2006 r., IV SAB/Wa 18/06, LEX nr 221955). Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący w piśmie z dnia [...] sierpnia 2009r. domagał się wydania zaświadczenia o określonej treści. Wprawdzie postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r. Prezydent [...] odmówił wydania ww. zaświadczenia, jednak postanowienie to zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r. Pismem z dnia [...] czerwca 2010r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ jedynie poinformował wnioskodawcę pismem z dnia [...] września 2010r. o braku możliwości wydania zaświadczenia żądanej treści. Żądanie skarżącego nie zostało zatem rozpatrzone w formie przewidzianej w art. 219 k.p.a., do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie, a zatem w terminie wymienionym w art. 217 § 3 k.p.a., co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności. Na koniec wyjaśnić trzeba, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd administracyjny nie może badać kwestii mogących wpłynąć na merytoryczną treść przyszłego rozstrzygnięcia, a jedynie ocenia czy organ wykonuje przewidziane prawem obowiązki, polegające na podejmowaniu czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Z tego powodu zarzuty skargi odnoszące się do istnienia podstaw do wydania zaświadczenia, iż ww. działki stanowią drogę wewnętrzną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych nie podlegały kontroli Sądu w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 200 ww. ustawy.