VII SAB/Wa 180/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Starosty [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. T. S. wniósł skargę na bezczynność Starosty G. w sprawie rozpatrzenia wniosku o zarejestrowanie pojazdu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 13 września 2012 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do Sądu, poświadczonego za zgodność z oryginałem, na którym widnieje prezentata organu. Na wykonanie zarządzenia zakreślono skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 września 2012 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powyższego wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 k.p.a, zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a, złożone do organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność Starosty G. nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. tj. nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w tym przypadku do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga złożona na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i na mocy art. art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a podlega odrzuceniu. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tego też względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.