VII SAB/Wa 1817/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 października 2025 r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na stanowisko dyrektora postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić K. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W dnu 17 czerwca 2025 r. K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na stanowisko dyrektora Wolskiego Centrum Kultury, ogłoszonego zarządzeniem tego organu z 23 stycznia 2025 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o jej oddalenie. Wskazał, że ww. konkurs został prawidłowo przeprowadzony i zakończony obradami komisji konkursowej przeprowadzonymi [...] maja 2025 r., podczas których zdecydowano, że postępowanie konkursowe pozostaje nierozstrzygnięte z uwagi na to, że żaden z kandydatów nie uzyskał zwykłej większości głosów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Z kolei art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi uczyniono bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy, polegającą na nierozstrzygnięciu konkursu na stanowisko dyrektora Wolskiego Centrum Kultury, ogłoszonego zarządzeniem tego organu z [...] stycznia 2025 r. nr [...]. Ze skargi wynika, że pożądanym przez skarżącego działaniem ww. organu, powinno być uznanie skarżącego za kandydata wyłonionego przez komisję konkursową na stanowisko dyrektora Wolskiego Centrum Kultury, a w konsekwencji podjęcie czynności zmierzających do powołania skarżącego na ww. stanowisko. Tym samym hipotetyczny akt przybrałby formę aktu organu jednostki samorządu terytorialnego niebędącego aktem prawa miejscowego, ale podjętego w sprawach z zakresu administracji publicznej regulowanego normą art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Jak to jednak wskazano powyżej art.. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a dopuszcza skargę na bezczynność organów administracji publicznej w sprawach objętych dyspozycją art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a a zatem akty organów jednostek samorządu terytorialnego nie podpadają pod ten przepis. Mówiąc inaczej można uczynić taki akt przedmiotem skargi, ale nie można w drodze skargi wymusić jego wydania. Niniejsza sprawa nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zdecydował o zwrocie skarżącemu całej kwoty uiszczonego wpisu sądowego od skargi, o czym orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając to na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji.