VII SAB/Wa 194/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-09
Skład orzekający: Małgorzata Miron, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać uwzględniona, jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że wydanie przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu po wniesieniu skargi na bezczynność, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd, powoduje ustanie bezczynności i bezprzedmiotowość postępowania sądowego, co skutkuje umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.Stan faktyczny
W. S. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który nie podjął działań w sprawie samowoli budowlanej na działce. Skarżący domagał się wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. Po wniesieniu skargi organ wydał decyzję umarzającą postępowanie administracyjne dotyczącą legalności robót budowlanych, którą przedstawił na rozprawie sądowej.Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowe; zwrócił skarżącemu wpis sądowy w wysokości 100 zł ze środków budżetowych WSA w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowił: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu W. S. wpis sądowy w wysokości 100 zł (sto) złotych.
VII SAB/Wa 194/10
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. W. S. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], w piśmie tym wniósł o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący wskazał, że bezczynność organu polegała na niepodjęciu działań w sprawie samowoli budowlanej na działce nr ew. [...] w [...] pow. [...]. Podniósł, że pismem z dnia [...] maja 2009 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ...] o pilne wszczęcie postępowania administracyjnego w celu wstrzymania prac budowlanych, prowadzonych samowolnie, bez zezwolenia przez M. S. na działce o nr ew. [...]. Na pismo to nie otrzymał odpowiedzi. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. złożył zażalenie na organ szczebla powiatowego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał zażalenie W. S. za zasadne i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] dodatkowy 30 dniowy termin na zakończenie sprawy dotyczącej budowy obory i gnojownika na działce nr ew. [...].
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z dnia [...] listopada 2010 r. wystąpił do Starostwa Powiatowego [...] o przekazanie wypisów z rejestru gruntów, koniecznych do ustalenia stron postępowania w trybie nadzoru budowlanego.
Na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. pełnomocnik organu M. G. przedstawiła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., którą organ umarzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w przedmiocie legalności robót budowlanych wykonanych na działce nr [...], gminie [...[ powiecie [...], polegających na budowie budynku inwentarskiego oraz płyty gnojowej ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce. Jednocześnie pełnomocnik organu poinformowała, iż decyzja ta została wysłana do W. S. w dniu [...] marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej ppsa) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej kpa), jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usuniecie przeszkody w wydaniu decyzji.
Zgodnie z art. 161 § 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu -w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy- organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Należy w tym miejscu wskazać, iż stosownie do art. 149 ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania - por. wyr. NSA z 16 marca 2000r., I SAB 201/99 (niepubl.). Jest zatem rzeczą oczywistą, że jeżeli do daty orzekania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i dlatego podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463687).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przedstawiciel Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] przedstawił w dniu rozprawy – [...] marca 2011 r. – decyzję wydaną w dniu [...] marca 2011 r., czym uczynił zadość żądaniom skarżącego zawartym w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Należy bowiem zauważyć, że skarżący domagał się wydania decyzji w sprawie legalności robót budowlanych wykonanych na działce nr [...] położonej w [...], powiecie wołomińskim, polegających na budowie budynku inwentarskiego oraz płyty gnojowej ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce. Trzeba zatem podkreślić, że w dniu rozprawy, Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] niepozostawał w bezczynności. Wskazać trzeba, że bez wpływu na niniejszą sprawę pozostaje okoliczność, iż organ wydał decyzje umarzającą postępowanie administracyjne pomimo wyraźnego wniosku skarżącego o decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że Sąd nie miał podstaw do uwzględnienia skargi, bowiem w dacie jej rozpoznawania organ przestał być w bezczynności z uwagi na wydany akt. Przestała zatem istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności).
Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło