VII SAB/Wa 2/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku E. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. postanawia: przyznać E. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 22 marca 2012 r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E. Z., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.530,23 złotych netto miesięcznie. Podkreślił, że jest osobą schorowaną, ponoszącą wydatki na lekarstwa i leczenie w wysokości 140,00 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku wyszczególnił, że miesięczne ponosi następujące koszty tj: czynsz za mieszkanie w wysokości 360,75 złotych, opłatę za energię w wysokości 95,63 złotych, opłatę za wodę i ścieki 59,81 złotych, wywóz nieczystości stałych (śmieci) 15,00 złotych, opłatę za telefon w wysokości 50,00 złotych. Ponadto wskazał, że kwotę 300,00 złotych (10 złotych x 30 dni) przeznacza na zakup obiadów. Na śniadania i kolacje (5 zł x 2 x 30 dni) również przeznacza kwotę 300,00 złotych. Nadto podał, że na zakup środków czystości, odzieży, obuwia, pościeli z praniem ponosi koszty w wysokości 100,00 złotych. Po podsumowaniu oświadczył, że wydatki jakie ponosi wynoszą 1.520,53 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, iż mieszkanie o pow. 32,43 m ² w którym zamieszkuje jest własnością Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. Skarżący wskazał także, że posiada działkę budowlaną o pow. 130 m ². Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody uzyskiwane ze świadczenia emerytalnego wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.