VII SAB/Wa 203/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. O. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w W. postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. Z. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla T.O. kwotę 120,00 zł oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SO/Wa 25/10 referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd, że zmieniła skarżącej pełnomocnika z urzędu z mecenasa M.S. na mecenasa A.Z. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] lok. [...] w W. Przy piśmie z dnia 17 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział I przekazał według właściwości sprawę IKO 347/10 dot. skargi T. O. z dnia [...] na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w W. do Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T.O. W dniu 21 lutego 2011 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu. Oświadczył, że wynagrodzenie za pomoc prawną nie zostało mu przekazane w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokata oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji–75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %). Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 1 lutego 2011 r. należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych. O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. Rozporządzenia.