VII SAB/Wa 205/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.N. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe II. zasądzić od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego R.N. 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W dniu 21 grudnia 2010 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R.N. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegająca na nierozpoznaniu przez organ odwołania skarżącego z dnia 29 września 2010r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 1997 r. udzielającej Urzędowi Gminy [...] pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej w [...], w części dotyczącej działki nr ew. [...]. Z akt sprawy, nadesłanych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przy piśmie z dnia 21 grudnia 2010r. stanowiącym odpowiedź organu na skargę wynika, iż w dniu 13 grudnia 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję znak: [...], którą uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 wymienionej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wydał akt, co do którego pozostawał w bezczynności (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008r., I OPS 6/08). W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i faktu wydania decyzji po rozpoznaniu odwołania skarżącego z dnia 29 września 2010r. zachodziły podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w postanowieniu.