VII SAB/Wa 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2015 r. sprawy ze skargi (...) na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) skargę oddala I. Stan sprawy 1. W dniu (...) lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga (...) z dnia (...) lutego 2015 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) dalej "PINB", w sprawie inwestycji zrealizowanej z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta (...) nr (...) z dnia (...) listopada 2004 r. W oparciu o art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane skarżący wniósł o zobowiązanie PINB do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego obiektu lub jego części w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi (...) wskazał, że PINB w ramach procedury naprawczej z art. 51 Prawa budowlanego, decyzją z dnia (...) stycznia 2014 r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego, dla inwestycji wykonanej z odstępstwami od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia (...) listopada 2004 r. w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia decyzji. Pismem z dnia (...) listopada 2014 r. PINB powiadomił skarżącego, że inwestor nie przedstawił żądanego projektu zamiennego. Zgodnie z art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku przedstawienia projektu zamiennego właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu łub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Prace budowlane zostały ukończone dziewięć lat temu, doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego wymaga częściowej rozbiórki obiektu. Obowiązek wynikający z art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane sprowadza się więc do całkowitej lub częściowej rozbiórki obiektu. Zakres rozbiórki powinien być tak dobrany aby umożliwiał doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Skarżący podniósł, że jest współwłaścicielem większościowym zarówno nieruchomości jak i przedmiotowego obiektu, jego udział we współwłasności wynosi 10/14; uważa, że doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem wymaga całkowitej rozbiórki obiektu. Skarżący wyjaśnił, że aby uzyskać prawo wniesienia skargi, dnia (...) stycznia 2015 r. złożył zażalenie do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dalej "(...)WINB", na bezczynność organu powiatowego. (...)WINB, w postanowieniu z dnia (...) stycznia 2015 r. nr (...) uznał zażalenie skarżącego na bezczynność organu powiatowego za nieuzasadnione, lecz skarżący nie zgadza się z tym stanowiskiem, ponieważ prawo budowlane nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków wykonania obowiązku wynikającego z art. 51 ust. 5, obowiązek jest bezwarunkowy. Od ośmiu miesięcy PINB ma obowiązek wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Skarżący (...) uzupełnił skargę pismem procesowym z dnia (...) sierpnia 2015 r. 2. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że sprawa dotyczy realizacji inwestycji polegającej na nadbudowie istniejącego garażu wraz z jego rozbudową przy ul. (...), z odstępstwami od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją nr (...) z dnia (...) listopada 2004 r. Skarga została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, bowiem skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa wynikającego z art. 37 kpa i w dniu (...) stycznia 2015 r. wniósł zażalenie do organu wojewódzkiego. (...)WINB postanowieniem z dnia (...) stycznia 2015 r. uznał zażalenie (...) za niezasadne i odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu na ostateczne załatwienie sprawy. Organ wskazał również, że po analizie zgromadzonego materiału dowodowego decyzją z dnia (...) stycznia 2014 r. nałożono na inwestora - (...) obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji polegającej na nadbudowie istniejącego garażu wraz z jego rozbudową położonego na dz. ew. nr (...), wykonanej z odstępstwami od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją wydaną z upoważnienia Prezydenta (...) o pozwoleniu na budowę z dnia (...) listopada 2004 r. Zważywszy jednak na prowadzone przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia (...)WINB nr (...) z dnia (...) lutego 2008 r., postanowieniem nr (...) z dnia (...) maja 2014 r. zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. (...)WINB, po rozpatrzeniu zażalenia (...), postanowieniem nr (...) z dnia (...) listopada 2014 r. uchylił postanowienie organu powiatowego. Jak wynika z przekazanego do wiadomości Inspektoratu pisma z dnia (...) grudnia 2014 r., w/w postanowienie nr (...) zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez (...). Pismem z dnia (...) listopada 2014 r. wezwano (...)(...) do wykonania obowiązku nałożonego w/w decyzją nr (...) w nieprzekraczalnym terminie do dnia (...) grudnia 2014 r. Żądane dokumenty zostały przedłożone przez zobowiązanego w dniu (...) grudnia 2014 r. Z uwagi jednak na to, że przedłożony projekt nie wypełniał dyspozycji zawartej w art. 35 ustawy - Prawo budowlane, postanowieniem nr (...) z dnia (...) lutego 2015 r. nałożono na (...) obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym, w terminie 2-ch miesięcy od dnia doręczenia postanowienia. PINB pismem z dnia (...) sierpnia 2015 r. poinformował Sąd, że po rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy, decyzją z dnia (...) czerwca 2015 r. nr (...) odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego nadbudowy istniejącego garażu zagłębionego wraz z jego rozbudową, usytuowanego na działce nr ewid. (...) przy ul. (...). W związku z odwołaniem wniesionym od tej decyzji przez (...) Poprawność wydanego rozstrzygnięcia jest aktualnie badana przez (...)WINB. (...) posiada legitymację procesową strony w tym postępowaniu i jest na bieżąco informowany o jego przebiegu, posiada więc wiedzę zarówno o decyzji wydanej w tej sprawie jak również o odwołaniu wniesionym przez (...). III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 12 § 1 kpa, organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Zgodnie natomiast z art. 35 § 1 i 3 kpa, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki; załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym zgodnie z art. 36 kpa, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 149, nie zawierają definicji pojęcia "bezczynność". Najczęściej jako "bezczynność" należy rozumieć stan, w którym organ nie załatwia sprawy w określonym terminie. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej stosownego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Maksymalny termin załatwienia sprawy przez organ prowadzący postępowanie administracyjne określa art. 35 kpa, jednakże niewydanie decyzji w przewidzianym do tego przepisami kpa terminie nie oznacza, że organ prowadzący postępowanie pozostaje w bezczynności. W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (v. wyrok NSA z 20 lipca 1999 r. I SAB 60/99 - OSP 2000 r., Nr 6, poz. 87). Skoro ustawa nie zawiera definicji pojęcia "bezczynność" to oznacza, że pozostawiono ocenie sądu dokonywanej w sprawie ze skargi na bezczynność organu, czy niezałatwienie sprawy przez organ w przewidzianym terminie należy uznać za pozostawanie tego organu w bezczynności uzasadniającej zastosowanie środków przewidzianych w art. 149 ppsa. Gdyby wolą ustawodawcy było uznanie każdego niewydania decyzji przez organ w przewidzianym w art. 35 kpa terminie to niewątpliwie taką definicję "bezczynności" zamieściłby w przepisach ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, czy organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał, przy czym należy również mieć na uwadze zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia. Jednakże przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujące znaczenie ma stan faktyczny i prawny istniejący w chwili orzekania. W konsekwencji wydanie przez organ aktu po wniesieniu skargi, przesądza o tym, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności, i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień jakie posiada na podstawie art. 149 ppsa, ponieważ nie jest możliwe jest zobowiązywanie organu do dokonania czynności, która już została dokonana. Z akt sprawy wynika, że dnia 9 czerwca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego nadbudowy istniejącego garażu wraz z rozbudową. Odwołanie od tej decyzji złożył (...). Skarżący (...) jest stroną tego postępowania, a zatem ma ustawowe prawo kwestionowania tego rozstrzygnięcia, przy zachowaniu ustawą określonych wymogów. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że na datę wyrokowania PINB nie pozostawał w bezczynności z załatwieniem sprawy, co czyni skargę na bezczynność tego organu niezasadną. Jak wcześniej wskazano, niniejsza skarga (...)na bezczynność PINB wpłynęła do Sądu za pośrednictwem PINB w dniu (...) lutego 2015 r., (...) lutego 2015 r. nałożono na (...) obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym, w terminie 2-ch miesięcy od dnia doręczenia postanowienia, natomiast decyzją z dnia (...) czerwca 2015 r. PINB odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego nadbudowy istniejącego garażu wraz z rozbudową. W tej sytuacji, co już wcześniej podniesiono, nie można zobowiązywać organu do załatwienia sprawy, ponieważ sprawa została już załatwiona, strony zaś zostały pouczone o możliwości wniesienia odwołania. Skoro, co również wskazano wyżej, skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej stosownego aktu, rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej, co w niniejszej sprawie już nastąpiło, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.