VII SAB/Wa 210/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. O. na bezczynność Prezydenta W. postanawia zmienić pkt II postanowienia referendarza sądowego sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SO/Wa 25/10 w ten sposób, iż przyznać T. O. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 19 listopada 2010r. T. O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest natomiast możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu, wskazano, że wnioskodawczyni pozostaje w gospodarstwie domowym sama, utrzymuje się z dodatku mieszkaniowego, zasiłku okresowego dla osoby samotnie gospodarującej oraz zasiłku celowego w łącznej kwocie 880,94 zł. Wydatki stałe gospodarstwa domowego kształtują się na poziomie około 650 zł (bez wydatków na żywność). Składająca wniosek posiada mieszkanie o powierzchni 18 m2. W rubryce wniosku, dotyczącej posiadanych przez wnioskodawcę przedmiotów wartościowych, strona wskazała, że zalicza do tej kategorii posiadany przez siebie księgozbiór, sprzęt gospodarstwa domowego oraz "narzędzia pracy intelektualnej". Formułowana w rozpoznawanej sprawie ocena zasadności wniosku oparta została na skonfrontowaniu sytuacji majątkowej skarżącej z wymienionymi wyżej przesłankami przyznania tego prawa. Ocena ta wykazała, że składająca wniosek ma podstawy do wystąpienia o przyznanie prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym skarżącej Sąd uznał, że nie jest ona w stanie ponieść we własnym zakresie kosztów niniejszego postępowania sądowego. Dlatego też w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności pieniężnych, jak też przedmiotów wartościowych. Dochód uzyskiwany z tytułu pobieranych świadczeń jest na tyle nieznaczny (w kontekście potrzeb prowadzenia samodzielnie gospodarstwa domowego), że nie może budzić wątpliwości stanowisko, iż wykazywana kwota 880,94 zł nie może być traktowana jako realne źródło utrzymania, jak i jednoczesnego pokrycia kosztów prowadzenia postępowania sądowego. Wskazywany w uzasadnieniu wniosku stan zdrowia wnioskodawczyni dowodzi, że musi się ona liczyć z koniecznością ponoszenia stałych wydatków w tym zakresie, co przyczynia się dodatkowo do uszczuplenia posiadanych środków finansowych. Tego rodzaju okoliczność świadczy o tym, że strona składająca wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w sytuacji, która może być w sposób uzasadniony oceniona jako wykazanie wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd pragnie podkreślić, iż w mocy pozostaje pkt I postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt I SO/Wa 25/10, przyznające skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 w zw. 246 § 1 pkt 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.