VII SAB/Wa 214/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P K na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji postanawia: odrzucić skargę. P K (dalej jako "skarżący") pismem z 29 listopada 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii (dalej jako "organ" lub "Minister") w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego (dalej jako "Wojewoda") z 9 czerwca 2022 r. nr 5/2022. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że skarżący przed wniesieniem skargi nie skorzystał z prawa do wniesienia ponaglenia. Sąd pismem z 10 stycznia 2023 r., w wykonaniu zarządzenia z 3 stycznia 2023 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie nr PESEL oraz do nadesłania ponaglenia (wraz z potwierdzeniem jego wniesienia), o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000), powoływanej dalej jako "K.p.a.", w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pismo odebrane zostało przez skarżącego w dniu 20 stycznia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-106 akt sądowych). Skarżący w piśmie z 27 stycznia 2023 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 28 stycznia 2023 r.) wskazał swój nr PESEL, jak też nadesłał pismo z 12 października 2022 r. zatytułowane "Odwołanie od decyzji administracyjnej nr 5/2022 Wojewody Kujawsko-Pomorskiego (...). Uzupełnienie braków formalnych", które wystosował do Ministra na skutek wezwania organu z 28 września 2022 r. o uzupełnienie braków formalnych wniesionego odwołania, poprzez wskazanie zarzutów dotyczących decyzji Wojewody i dowodów uzasadniających zawarte w odwołaniu żądanie uchylenia tej decyzji w całości. Skarżący wskazał, że powyższe pismo należy potraktować również jako ponaglenie złożone w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 stycznia 2023 r. Termin do usunięcia tych braków upłynął zatem z dniem 27 stycznia 2023 r. Skarżący pismo uzupełniające braki formalne skargi nadesłał natomiast dopiero w dniu 28 stycznia 2023 r., a zatem z uchybieniem terminu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Ponadto należy zauważyć, że art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy, jak również z oświadczenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący nie wystąpił – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – z ponagleniem do załatwienia przez Ministra sprawy. Za takie ponaglenie, w ocenie Sądu, nie można uznać nadesłanego (i znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy) pisma z 12 października 2022 r. Pismo to wystosowane zostało bowiem w odpowiedzi na wezwanie organu do uzupełnienia braków formalnych odwołania i choć zawiera zarzuty dotyczące naruszenia art. 35 i art. 36 K.p.a., to jednak wprost odnoszą się one do działania Wojewody w postępowaniu pierwszoinstancyjnym (i wydania decyzji z 9 czerwca 2022 r. z naruszeniem terminu rozpoznania sprawy określonym w art. 35 K.p.a.), nie zaś rozpatrzenia odwołania od tej decyzji przez Ministra. Z pisma tego nie sposób bowiem wywieść żądania skierowanego do Ministra o wydanie decyzji w sprawie. W takiej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność Ministra w sprawie rozpatrzenia odwołania uznać należało za niedopuszczalne. Na marginesie jedynie wskazać należy, że w sytuacji dalszego kwestionowania przez skarżącego bezczynności organu w postępowaniu odwoławczym, skarżący ma prawo, po uprzednim ponagleniu Ministra do rozpatrzenia odwołania, wnieść ponownie do Sądu skargę na jego bezczynność. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.