VII SAB/Wa 22/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2006 r. sprawy ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego I. skargę oddala. II.zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K.K. z Kancelarii Adwokackiej, W. ul. O. kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). VII SAB/WA 22/06 UZASADNIENIE Pismem z dnia 24 października 2005 r. D., M. J. i M. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W dniu 3 stycznia 2006 r. sprecyzowali swój wniosek podając, że bezczynność dotyczy decyzji o numerze [...] z dnia [...] października 2005 r. i postanowienie z dnia [...] września 2005 r. o tym samym numerze. Pismem z dnia 7 lutego 2006 r. dodali, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności do skarg i wniosków strony skarżącej bo pismem z dnia 5 września 2005 r. po upływie ponad 30 dni wzywa [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o akta i nie rozpoznaje spraw o wyłączenie z dalszego orzekania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] umożliwiając im pozostawanie w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że zarzut bezczynności w przedmiocie złożonego w dniu 17 sierpnia 2005 r. w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, zażalenia jest nieprawdziwy. Sporny środek zaskarżenia został doręczony GINB w dniu 29 sierpnia 2005 r. W wyniku rozpatrzenia ww. zażalenia, postanowieniem z dnia [...] września 2005 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził jego niedopuszczalność. Organ wskazał, iż zarzut bezczynności "do postanowienia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2004 r." jest również bezzasadny. Był on przedmiotem skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wyczerpujące ustosunkowanie się do niego zostało zawarte w odpowiedzi na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] grudnia 2005 r., znak:. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w dniu 17 października 2006 r. adwokat K.K. pełnomocnik z urzędu D. i M. W., doprecyzowała skargę wskazując, iż bezczynności upatruje w nie rozpoznaniu wniosku o wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – M. A. Bowiem organ rozpoznał wniosek w przedmiocie wyłączenia organu a nie wyłączenia osoby fizycznej. Pełnomocnik skarżących wyjaśnił również, iż nie może przedstawić Sądowi wniosku o wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – M. A. mimo, iż prosiła skarżącą o jego przedstawienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. W przedmiotowej sprawie nie może być mowy o bezczynności organu w kwestii wyłączenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], bowiem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po otrzymaniu w dniu 26 sierpnia 2005 r. wniosku D.W. o "...odsunięcie od dalszego orzekania wszystkich inspektorów [...]WINB we Wrocławiu..." wydał w dniu [...] września 2005 r. postanowienie odmawiające wyłączenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż jeśli chodzi o podniesioną przez pełnomocnika skarżących kwestii wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], również nie może być mowy o bezczynności. W dniu [...] września 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na skutek odwołania D.W. od postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2005 r., wydał postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Wskazać należy, iż fakt wydania orzeczenia, które nie spełnia oczekiwań wnioskodawcy nie może być uznane za bezczynność organu w przedmiotowej sprawie. Podkreślenia wymaga fakt, iż sami skarżący, nie byli w stanie sprecyzować zarzutów skargi. Z pism D. i M. W. nadesłanych w trakcie postępowania sądowego, nie wynika, iż wnioskowali o wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – M.A. jako osoby fizycznej, pracownika organu administracji. Należy zauważyć, iż również pełnomocnik skarżących nie przedstawił dokumentu z którego wynikałoby jednoznacznie, iż D. i M. W. żądali wyłączenia – M.A. jako pracownika organu, nie zaś jako organu administracji. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż z treści uzasadnienia postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r., wynika, iż badając wniosek o wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], organ wziął pod uwagę zarówno przepis art. 24 k.p.a. jak i 25 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną oddalił.