VII SAB/Wa 22/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 22/07 ze skargi P. K. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu 24 kwietnia 2007r. P. K. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z nie rozpoznaniem przez organ jego wniosku z dnia 30 stycznia 2007r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) o ponowne rozpoznanie sprawy. Jak wynika z akt sprawy, pismami z dnia 16 marca 2007r. i 16 kwietnia 2007r., na podstawie art. 36 § 1 Kpa, organ administracyjny dwukrotnie informował skarżącego o przesunięciu terminu rozpoznania jego wniosku, ostatecznie ustalając termin załatwienia wniosku na dzień 16 maja 2007r. Nastepnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2007r. znak: [...], po rozpoznaniu wniosku P. K. z dnia 30 stycznia 2007r. o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 1 dotyczy decyzji administracyjnych). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, iż w przedmiotowej sprawie organ rozpoznał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, wydając stosowną decyzję, nie można stwierdzić, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności. Dlatego Sąd uznał, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.