VII SAB/Wa 223/19

PostanowienieWSA w Warszawie2020-01-15

Skład orzekający: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania może zostać odrzucona z powodu braku należytego pełnomocnictwa procesowego i dokumentów potwierdzających umocowanie do reprezentacji strony?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych, w szczególności nie przedstawiła prawidłowego pełnomocnictwa procesowego ani dokumentów potwierdzających umocowanie do reprezentacji. Sąd wskazał, że odpis dokumentu musi być poświadczony przez notariusza lub uprawnionego pełnomocnika, a nie przez nieustaloną osobę. Ponadto, skarżąca nie miała interesu prawnego do wniesienia skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Sąd wezwał skarżącą do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz odpisu z KRS. Skarżąca nadesłała dokumenty, które nie spełniały wymogów formalnych dotyczących poświadczenia zgodności z oryginałem. Ponadto, sąd uznał, że skarżąca nie miała interesu prawnego do wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...]sp. z o.o. z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego sprawy o znaku [...] postanawia: odrzucić skargę. F.sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika –pracownika spółki J. K., wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego sprawy o znaku [...]. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 27 listopada 2019 r. wezwano skarżącą do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postaci odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie wraz z pouczeniem o sposobie wykonania i konsekwencjach jego niewykonania doręczono pełnomocnikowi skarżącej 12 grudnia 2019 r., zatem termin do jego wykonania upływał 19 grudnia 2019 r. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo przewodnie, do którego załączony był odpis z KRS oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem przez nieustaloną osobę pełnomocnictwo dla byłego pracownika spółki – J.K. – i pełnomocnictwo udzielone przez pasażerkę M. M. skarżącej oraz J. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Z dokumentów nadesłanych przez skarżącą nie wynika, aby były one odpisami w rozumieniu powyższych przepisów. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Na marginesie należy zauważyć nie tylko, że skarżąca ani jej pracownik nie mogą reprezentować osoby fizycznej przed sądami administracyjnymi z uwagi na treść art. 35 § 1 p.p.s.a., ale także, że skarżąca nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, albowiem nie była stroną postępowania administracyjnego, które w sposób oczywisty nie dotyczy jej interesu prawnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło