VII SAB/Wa 224/19

PostanowienieWSA w Warszawie2020-01-15

Skład orzekający: Grzegorz Rudnicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie nieprzekazania kasacji w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarza?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie nieprzekazania kasacji w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarza, ponieważ czynność ta nie mieści się w zamkniętym katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2-3 PPSA. Właściwość sądów administracyjnych obejmuje jedynie ściśle określone akty i czynności z zakresu administracji publicznej, a postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej lekarzy oraz procedury związane ze środkami odwoławczymi w tym postępowaniu są wyłączone z tej kognicji.
Stan faktyczny
Skarżąca K.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie nieprzekazania do Sądu Najwyższego kasacji od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego. Naczelny Sąd Lekarski wniósł o odrzucenie skargi. Sąd uznał, że czynność przekazania kasacji nie jest objęta zakresem kontroli sądów administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na bezczynność Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie nieprzekazania kasacji postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. K.B. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez adwokata wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie nieprzekazania do Sądu Najwyższego kasacji od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z [...] lutego 2019 r. Naczelny Sąd Lekarski wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Właściwość sądów administracyjnych wyznacza przepis art. 184 Konstytucji RP, który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Już z tego przepisu wynika, że to ustawa określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działania administracji publicznej - art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Jak stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta kontrolą sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest bezczynność Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie nieprzekazania do Sądu Najwyższego kasacji od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z [...] lutego 2019 r. A zatem, z treści skargi wynika, że skarżąca kwestionuje brak dokonania czynności technicznej, czyli nienależyte wykonywanie zadań przez Naczelny Sąd Lekarski. Kwestia przekazania kasacji przez Naczelny Sąd Lekarski do Sądu Najwyższego nie stanowi aktu lub czynności wymienionych w ww. katalogu zamkniętym, stanowi zaś czynność objętą odmienną procedurą znajdującą zastosowanie w sprawie dotyczącej odpowiedzialności zawodowej lekarza. Skarga w tak określonym zakresie nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy toczy się w trybie przepisów ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (t.jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 965) i stosownie do art. 112 cyt. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego oraz ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny. A zatem zakreślony przez skarżącą przedmiot skargi nie jest objęty zakresem kontroli działalności administracji publicznej, sprawowanej przez sądy administracyjne. Z uwagi na fakt, że zakres właściwości sądów administracyjnych określony w art. 3 § 2-3 p.p.s.a. nie obejmuje postępowania skargowego w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarzy oraz procedury związanej ze środkami odwoławczymi w niej występującymi - skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło