VII SAB/Wa 227/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2013 r. sprawy ze skargi T. G. i Z. G. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz T. G. i Z.G. solidarnie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 26 listopada 2012 r. (data nadania w UP) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. G. i Z. G. na bezczynność Wojewody [...]. W uzasadnieniu skargi wskazali, że bezczynność organu polega na nie rozpoznaniu ich wniosku z dnia 17 sierpnia 2012 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...]marca 2012 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę karuzeli do treningu koni na działce nr [...] przy ul. B. w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie i wskazał, że sprawa administracyjna dotycząca ww. wniosku skarżących została załatwiona w I instancji w drodze postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], którym organ odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu doprowadzenie do wydania aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W przypadku skargi na bezczynność sąd orzeka biorąc pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili wydawania orzeczenia. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Wojewoda [...] rozpoznał wniosek T. G. i Z. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] i odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. Wskazać też trzeba, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] zostało wysłane do skarżących w dniu 3 grudnia 2012 r., skargę na bezczynność organu w przedmiocie nie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności skarżący zaś nadali w urzędzie pocztowym w dniu 26 listopada 2012 r., zatem w czasie, gdy nie mieli jeszcze świadomości, że wniosek został załatwiony ww. postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Wobec wydania postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], Sąd uznał, że rozpatrywanie skargi na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe, ustała bowiem bezczynność organu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.