VII SAB/Wa 229/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] postanawia: odrzucić skargę. D.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, datowaną na dzień [...] grudnia 2011 r., na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w związku z nieudzieleniem odpowiedzi na wniosek z dnia [...] września 2011 r. W skardze tej, D.K. podniósł, że Burmistrza Miasta i Gminy [...] nie udzielił odpowiedzi na ww. wniosek oraz, że w dniu [...] października 2011 r., doszło do spotkania w siedzibie organu, na którym organ zobowiązał się do wydania rozstrzygnięcia w sprawie do dnia [...] listopada 2011 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] wskazał, że skarżący w dniu [...] maja 2011 r. wniósł do urzędu pismo zatytułowane "Protest", a dotyczące sprzedaży przez Gminę nieruchomości. Pismo to zostało złożone w imieniu mieszkańców osiedla "[...]" w [...] i dotyczyło ustalenia przebiegu komunikacji drogowej ww. osiedla w związku z planowaną sprzedażą wskazanych w piśmie działek. W dniu [...] lipca 2011 r. Gmina udzieliła odpowiedzi na ww. pismo. Kolejne pismo w sprawie ustalenia przebiegu ciągów komunikacyjnych na ww. osiedlu zostało złożone przez D.K. w dniu [...] września 2011 r. Zgodnie z wnioskiem zawartym w ww. piśmie doszło w dniu [...] października 2011 r. do spotkania stron w sprawie. W dniu [...] grudnia 2011 r. D.K. wniósł kolejne pismo, w którym wniósł o ustalenie służebności przejazdu i przejścia na gruntach stanowiących własność Gminy. Burmistrz ustosunkował się do ww. pisma w dniu [...] stycznia 2012 r. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie oddalenie. Wskazał, że skarżący dąży do ustanowienia służebności przejazdu i przejścia, sprawa jest w toku i strony prowadzą dalsze negocjacje na temat ciągów komunikacyjnych na osiedlu [...], które mogą być prowadzone na gruncie prawa cywilnego i ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami. Burmistrz wskazał także, że nie jest trafny zarzut skargi naruszenia art. 244 § 1 i 2 w zw. z art. 241 i 245 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Sąd wyjaśnia, że art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. Oznacza to, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść tylko na akty i czynności administracyjne wymienione w powyżej cytowanym przepisie oraz przepisach szczególnych jeżeli taki tryb przewidują. Wyżej wymieniony katalog zawiera zatem decyzje administracyjne, postanowienia od których służy środek zaskarżenia w postaci zażalenia albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikające z przepisów prawa. Natomiast skarga na bezczynność zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 jest dopuszczalna jedynie w granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Skarżący w niniejszej sprawie zarzucił Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] nieudzielenie odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia [...] września 2011 r. w sprawie rozważenia kwestii ciągów komunikacyjnych na osiedlu "[...]" w [...]. Wniósł jednocześnie o wycenę gruntów, jeżeli mieszkańcy tego osiedla musieliby je wykupywać Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność D.K. nie jest następstwem niewydania przez organ administracji konkretnej decyzji lub postanowienia, albo niedokonania innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że skarga ta nie mieści się w ww. katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Należy w tym miejscu jeszcze raz podkreślić, iż skarga na bezczynność do sądu administracyjnego przysługuje tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., czyli w sprawach, w których organ wydaje decyzję, postanowienie lub inne akty i czynności oraz interpretacje przepisów prawa podatkowego. Natomiast sprawa przedstawiona w skardze nie wymagała takiego działania – organ nie był zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia opartego na przepisach materialnych prawa administracyjnego. Innymi słowy – żądanie skarżącego nie jest oparte na przepisie materialnego prawa administracyjnego, który zobowiązywałby organ administracji do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji, postanowienia, czy też innej czynności. Wręcz przeciwnie z charakteru żądania skarżącego wynika, że jak wskazał to Burmistrz, żądanie to zmierza do ustalenia służebności drogowej zapewniającej właściwy dostęp do nieruchomości na terenie osiedla "[...]". Żądanie to ma zatem charakter cywilnoprawny. Powyższe wyjaśnienia wskazują, że niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie doszło bowiem do zawiązania sprawy administracyjnej, która kończyłaby się wydaniem aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.