VII SAB/Wa 2336/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "[...]" z siedzibą w W. w sprawie wydania karty przebiegu studiów postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez A. K. skarga na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W. w sprawie wydania karty przebiegu studiów. Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2025 r. doręczonym przy piśmie z dnia 16 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do podpisania skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub do własnoręcznego podpisania skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie odebrała przedmiotowego wezwania Sądu. Pismo uznano za doręczone w trybie z art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) dnia 31 grudnia 2025 r., zatem ustawowy termin na dokonanie ww. czynności upływał z dniem 7 stycznia 2026 r. We wskazanym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: m.in. nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3 ww. przepisu). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci braku podpisania skargi oraz nie został od niej uiszczony wpis sądowy. Obowiązek podpisania każdego pisma przez skarżącą wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie skarżąca zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2025 r. doręczonym przy piśmie z dnia 16 grudnia 2025 r. została wezwana do podpisania skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub do własnoręcznego podpisania skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało uznane za doręczone skarżącej w dniu 31 grudnia 2025 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem w dniu 7 stycznia 2026 r. Jednoznaczna treść zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi nie mogła wywołać u skarżącej żadnych wątpliwości co do obowiązku podlegającego wykonaniu. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania brak nie został uzupełniony – skarga nie została podpisana ani nie nadesłano skargi własnoręcznie podpisanej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.