VII SAB/Wa 24/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. i J. R. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie nierozpatrzenia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. R. i J. R. wnieśli skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] nakładającej na Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] listopada 2010 r. dokumentacji powykonawczej inwestycji wykonanej w ramach decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2001 r. nr [...], znak: [...] o pozwoleniu na przebudowę ul. [...] w [...] na skrzyżowaniu z projektowaną autostradą [...] odcinek węzeł [...]. Następnie pismem z dnia [...] marca 2010 r. skarżący poinformowali Sąd, iż cofają złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Sąd rozpoznając wniosek skarżących o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a i orzekł jak w sentencji.