VII SAB/Wa 2406/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "[...]" w Warszawie w sprawie bezczynność organu w sprawie wydania karty przebiegu studiów postanawia: odrzucić skargę P. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" w Warszawie w sprawie bezczynności organu w sprawie wydania karty przebiegu studiów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o jej odrzucenie, ponieważ skarga nie została poprzedzona ponagleniem. Zarządzeniem Przewodniczącego VII Wydziału z dnia 10 października 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie kopii ponaglenia z dowodem nadania lub potwierdzeniem złożenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem z 21 października 2025 r. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Dodać należy, że w aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 2 k.p.a.: "Ponaglenie zawiera uzasadnienie". W myśl zaś przepisu art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1), bądź do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Jak wynika z uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, pojęcia bezczynności i przewlekłości zdefiniowane zostały w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. dopiero po zmianach tej ustawy dokonanych nowelą kwietniową z 2017 r., uzyskując odmienny znaczeniowo sens. NSA wskazał wprost, że objęte kognicją sądu administracyjnego bezczynność i przewlekłość postępowania stanowią poddane kontroli sądu stany bezczynności lub przewlekłości, zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a., których zaistnienie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w indywidualnej sprawie zostały zakwestionowane przez stronę w drodze ponaglenia, w wyniku czego spełniony został określony w p.p.s.a. warunek dopuszczalności wniesienia skargi. Oznacza to, że a contrario w braku ponaglenia w toku rozpoznawanej sprawy administracyjnej, niedopuszczalne staje się wniesienie skargi w tym przedmiocie. Z treści cytowanych przepisów jasno wynika, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek dopuszczalności złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Jak wyżej zaznaczono zarządzeniem Przewodniczącego VII Wydziału z dnia 10 października 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia ww. braku formalnego skargi poprzez przedłożenie kopii ponaglenia z dowodem nadania lub potwierdzeniem złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca w odpowiedzi na ww. wezwanie skarżąca pismem z 21 października 2025 r. cofnęła skargę W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu nie została poprzedzona przez skarżącą ponagleniem. Nadesłane przez Uczelnię Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" w Warszawie akta administracyjne sprawy, nie zawierają ponaglenia wniesionego przez skarżącą. Natomiast na wezwanie Sądu, dotyczące nadesłania ponaglenia poprzedzającego wniesienie skargi skarżąca odpowiedziała pismem z 21 października 2025 r., w którym cofnęła skargę. Dostrzegając fakt cofnięcia skargi Sąd wskazuje, że cofnięcie skargi powoduje, że skarga staje się bezprzedmiotowa i obliguje Sad do umorzenia postępowania sądowego, jednakże ocena bezprzedmiotowości skargi może zostać dokonana dopiero po spełnieniu wszystkich warunków formalnych związanych z wniesieniem skargi. Innymi słowy - przesłanki odrzucenia skargi mają pierwszeństwo przed przesłankami umorzenia postępowania. W tej sytuacji wobec okoliczności, że skarżąca nie nadesłała ponaglenia poprzedzającego wniesienie skargi, Sąd uznał, że skarżąca przed złożeniem skargi nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.