VII SAB/Wa 2492/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe ze skargi M. G. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania zażalenia; zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 9 października 2025 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania zażalenia. Strona skarżąca pismem z dnia 8 stycznia 2026 r. wycofała przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie strona skarżąca cofnęła skargę bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania zażalenia. W piśmie wycofującym skargę wskazano, że organ, którego bezczynności dotyczyła skarga, wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie rozpoznania zażalenia skarżącego. Należy zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której cofnięcie skargi należałoby uznać za niedopuszczalne, zatem zostaje ono przyjęte za skuteczne. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I, tj. umorzono postępowanie sądowe. Wpis został zwrócony w oparciu o art. 232 § 2 p.p.s.a.