VII SAB/Wa 25/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. w przedmiocie bezczynności organu postanawia: odrzucić skargę J. K. Pismem datowanym na dzień 4 stycznia 2008 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W., zarzucając czteroletnią zwłokę w wykonaniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] nakazującej doprowadzenie ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem oraz decyzji ww. organu z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] nakazującej doprowadzenie istniejącego budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z udzielonym pozwoleniem na użytkowanie poprzez wykonanie robót polegających na zamurowaniu otworu okiennego. Odpis skargi wysłano Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla W. przy piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2008 r. sygn. akt VII KO 28/08. Odpowiedź organu na skargę wraz z aktami sprawy wpłynęła do Sądu w dniu 13 marca 2008 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2008 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi na niezałatwienie sprawy. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 7 maja 2008 r. Następnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2008 r., ponownie wezwano skarżącego do usunięcia ww. braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2008 r. W odpowiedzi na powyższe wystąpienie Sądu skarżący nadesłał kserokopie dokumentów, do których nie załączył jednak odpisu zażalenia złożonego przed wniesieniem skargi na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 marca 1997 r. sygn. akt III SAB 47/96, przesłanka dopuszczalności postępowania sądowo-administracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynnność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w przepisach. W niniejszej sprawie, pomimo wezwania przez Sąd, skarżący nie przedstawił odpisu zażalenia złożonego przed wniesieniem skargi na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. W ocenie Sądu, żaden z dokumentów nadesłanych przez skarżącego nie stanowi ww. środka zaskarżenia. Wśród nadesłanych dokumentów znajduje się wprawdzie pismo skarżącego adresowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym skarżący zarzuca Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla W. bezczynność m. in. w przedmiotowej sprawie (data prezentaty: 11.01.2006 r.), jednakże z treści ww. pisma wynika, iż zostało ono złożone w uregulowanym w k.p.a. trybie skargowym, zatem nie stanowi zażalenia określonego w art. 37 § 1 k.p.a., a ponadto data złożenia przedmiotowego pisma znacznie różni się od daty wniesienia skargi do Sądu na bezczynność. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.