VII SAB/Wa 26/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i W. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. J. S. i W. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na braku rozpoznania w ustawowym terminie zażalenia z dnia 25 listopada 2010 r. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wniosku J. S. i W. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy K. z dnia [...] września 1975 r. nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 , podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto, art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest żaden z wymienionych powyżej aktów, czynności ani też bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w rozpoznaniu zażalenia na bezczynność organu I instancji (art. 37 k.p.a.), gdyż postanowienie wydane w następstwie rozpatrzenia tego zażalenia jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty (postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 29 grudnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Ol 62/08). A zatem, nie została spełniona przesłanka określona w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.