VII SAB/Wa 27/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na bezczynność Starosty [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 marca 2014 r. L. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...]. W ocenie skarżącego Starosta [...] dopuścił się bezczynności w sprawie udostępnienia akt oraz wydania uwierzytelnionych kopii z akt. Skarżący wskazał, że Starosta [...] pozostaje w bezczynności pomimo wydania przez Wojewodę [...] postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], którym ww. organ uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] (odmawiające udostepnienia akt sprawy i wydania uwierzytelnionej kopii decyzji) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał odręcznie napisane pismo, datowane na dzień 16 listopada 2013 r., adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z oznaczeniem "do sprawy SAB/WA 27/14, zatytułowane "Skarga na bezczynność". W treści ww. pisma skarżący wskazuje: "W związku z nieprzesłaniem w ustawowym terminie zażalenia na odmowę udostępnienia akt w dniu 08.11.2013 przez Starostwo Powiatowe w O. składam skargę na bezczynność." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Wniesienie skargi na bezczynność organu administracji będzie dopuszczalne po złożeniu zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., a w wypadku braku organu wyższego stopnia – po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał trybu warunkującego dopuszczalność skargi na bezczynność Starosty [...]. Przede wszystkim wskazać należy, że w aktach sprawy brak jest dowodu, że skarżący wykorzystał wskazany wyżej środek prawny – zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Dowodu wniesienia ww. zażalenia nie stanowi także pismo "Skarga na bezczynność", nadesłane przez skarżącego przy piśmie z dnia 26 maja 2014 r. Wyjaśnić bowiem trzeba, iż skarżący zarzuca Staroście [...] bezczynność po wydaniu przez Wojewodę [...] postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. W tej sytuacji zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie powinno być złożone po wydaniu przez Wojewodę [...] postanowienia, tj. po dniu [...] lutego 2014 r. Pismo nadesłane przez skarżącego jest zaś datowane na dzień 16 listopada 2013 r. W następnej kolejności należy zwrócić uwagę, że zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. należy wnieść do organu wyższego stopnia, a tym w niniejszej sprawie w stosunku do Starosty [...] jest Wojewoda [...], nie zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., do którego kierowana jest "Skarga na bezczynność" z dnia 16 listopada 2013 r. Na koniec, brak jest dowodu, że pismo "Skarga na bezczynność" z dnia 16 listopada 2013 r. zostało rzeczywiście wysłane do organu. Na nadesłanym do Sądu piśmie brak jest prezentaty organu, potwierdzającej wpływ pisma do organu. Skarżący nie przedstawił także innego dowodu złożenia pisma w organie, np. potwierdzenia nadania przesyłki w placówce pocztowej. W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona do Sądu przez L. Z. na bezczynność Starosty [...] jest niedopuszczalna, albowiem skarżący przed wniesieniem skargi nie wniósł, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, i jako taka podlega odrzuceniu. Mając na uwadze podniesione powyżej argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.