VII SAB/Wa 277/21

PostanowienieWSA w Warszawie2022-01-10

Skład orzekający: Sędzia WSA Mirosław Montowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, dotycząca sposobu załatwienia petycji, podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotycząca sposobu załatwienia petycji nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ wyjaśnienia organu dotyczące sposobu załatwienia petycji nie stanowią aktu administracyjnego ani czynności podlegającej kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie weryfikacji decyzji administracyjnej w trybie nadzwyczajnym oraz do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący kwestionował sposób załatwienia petycji. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd uznał, że wyjaśnienia organu dotyczące sposobu załatwienia petycji nie są objęte kognicją sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie weryfikacji stanowiska zawartego w piśmie z dnia 10 września 2021 r. postanawia: odrzucić skargę A. K. ("skarżący") pismem z 8 listopada 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w związku: 1. z niepodjęciem rozpoznania wniosku w celu weryfikacji decyzji administracyjnej z dnia [...] września 2021 r., znak.: [...] w trybie nadzwyczajnym oraz do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem wskazanym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego doręczonego organowi w dniu 29 września 2021 r. oraz 2. z zarzutem nieuzasadnionego przedłużania terminu załatwienia sprawy indywidualnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpieniem z 11 czerwca 2021 r. zatytułowanym: "Skarga", A. K. podniósł zarzut niezgodności wymagań określonych w przepisie art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), w zakresie: "(...) z zastrzeżeniem, że do urządzeń fotowoltaicznych o mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 6,5 kW stosuje się obowiązek uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, zwany dalej "uzgodnieniem pod względem ochrony przeciwpożarowej", z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, a także wskazał na konieczności zmiany ww. art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. c) tej ustawy. Następnie pismem z [ czerwca 2021 r., znak: [...], organ administracji publicznej poinformował skarżącego, że odpowiedź na przedstawione postulaty zostanie udzielona po otrzymaniu stanowisk dwóch innych resortów: Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wystąpieniem z 22 lipca 2021 r. oraz z 8 sierpnia 2021 r. A. K. ponaglił ówczesnego Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii do załatwienia sprawy wskazanej w wystąpieniu z 11 czerwca 2021 r. W odpowiedzi, między innymi pismem z 20 sierpnia 2021 r., znak: [...], Departament Architektury, Budownictwa i Geodezji Ministerstwa Rozwoju i Technologii przedstawił skarżącemu podstawy prawne mające decydujące znaczenie dla sposobu zakwalifikowania wystąpienia z 11 czerwca 2021 r. oraz odniósł się merytorycznie do podnoszonego przez skarżącego naruszenia prawa. Dodatkowo w ww. odpowiedzi zaprezentowano chronologię dotyczącą otrzymania przez Departament Architektury, Budownictwa i Geodezji stanowisk resortów, na które w przypadku Ministra Klimatu i Środowiska czekano do 11 sierpnia 2021 r. Pismem z 25 sierpnia 2021 r. - na mocy art. 127 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a. – A. K. wniósł odwołanie od "postanowienia z dnia [...] sierpnia 2021 r. (...) ze względu na naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania, mające wpływ na wynik sprawy". W odpowiedzi, pismem z [...] września 2021 r., znak: [...], organ administracji publicznej poinformował skarżącego, że w stosunku do pisma z 20 sierpnia 2021 r. nie mają zastosowania przepisy procesowe zawarte w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) oraz ponownie wyjaśnił kwalifikację prawną wystąpienia z 11 czerwca 2021 r., zawierającego treści odpowiadające przedmiotowi petycji. Stąd też do wskazanego pisma załączono zawiadomienie o sposobie załatwienia petycji z 10 września 2021 r. Z takim sposobem załatwienia wystąpienia z 11 czerwca 2021 r. nie zgodził się skarżący, skutkiem czego wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, wraz z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, powołując się na: art. 127 § 3, art. 136 § 1-3, art. 9, art. 10 § 1, art. 11, art. 14a, art. 145 § 1 pkt 1; 3; 6, art. 61 i art. 7 k.p.a. w związku z art. 15 ustawy o petycjach. Kolejnym wystąpieniem z 28 października 2021 r. A. K. wniósł: "W interesie własnym oraz publicznym, na podstawie art. 227 Kpa składam skargę, która de facto stanowi wniosek dot. "usprawnienia prac, lepszego zaspokojenia potrzeb ludności", o którym mowa w art. 241 Kpa w związku z art. 234 pkt 1 Kpa - o umożliwienie przeprowadzenia mediacji w postępowaniu administracyjnym". W dniu 5 listopada 2021 r. do organu administracji publicznej wpłynęło następne wystąpienie skarżącego zatytułowane: "Ponaglenie", którym ponaglono organ "do weryfikacji decyzji administracyjnej z dnia [...] września 2021 r., znak [...] w trybie nadzwyczajnym oraz do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem wskazanym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z żądaniem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego doręczonego (...) w dniu 29.09.2021r.". Pismem z [...] grudnia 2021 r., znak [...], Departament Architektury, Budownictwa i Geodezji Ministerstwa Rozwoju i Technologii udzielił szczegółowej odpowiedzi na wystąpienie z 30 września 2021 r., uzupełnione wystąpieniami z 28 października 2021 r. oraz z 4 listopada 2021 r. Pismo to zostało przekazane skarżącemu za pośrednictwem platformy e-PUAP. Zgodnie z treścią wyjaśnień sformułowanych przez Ministra Rozwoju i Technologii w opisanej sytuacji, będących de facto odpowiedzią na "środki prawne" przedłożone przez skarżącego, środki te zostały skierowane względem zawiadomienia o sposobie załatwienia petycji. Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 870), sposób załatwienia petycji nie może być przedmiotem skargi. W rezultacie działalność Ministra Rozwoju i Technologii, a dokładnie Departamentu Architektury, Budownictwa i Geodezji Ministerstwa Rozwoju i Technologii - w sytuacji przedłożenia w Ministerstwie wystąpienia z 30 września 2021 r., uzupełnionego wystąpieniem z 28 października 2021 r. oraz z 4 listopada 2021 r - ogranicza się do wyjaśnienia przepisów prawa związanych ze szczegółowym zakresem działania Ministra. W kontekście zakresu właściwości rzeczowej sądów administracyjnych oznacza to, że przedstawione przez Ministra Rozwoju i Technologii wyjaśnienia (odpowiedź na zarzuty skierowane względem sposobu załatwienia petycji), nie stanowią aktów administracyjnych. Wskazana forma działania Ministra nie ma bowiem charakteru postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ administracji publicznej w należących do właściwości tego organu sprawach indywidulanych, rozstrzyganych lub załatwianych w drodze decyzji administracyjnych (postanowień) albo załatwianych milcząco. Nie stanowi to zatem działania organu, które prowadzi do władczego, jednostronnego określenia sytuacji prawnej adresata aktu (art. 1 tej ustawy). Również względem samej petycji nie mają zastosowania, co do zasady, przepisy k.p.a. regulujące procedowanie w zakresie przedmiotowym k.p.a. unormowanym w art. 1 k.p.a. Stosownie do treści art. 15 ustawy o petycjach - w zakresie nieuregulowanym w ustawie - do petycji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Niemożliwe jest zatem w takim przypadku zakwalifikowanie odpowiedzi na wystąpienia z 30 września 2021 r., 28 października i 4 listopada 2021 r. do kategorii innych aktów administracyjnych lub czynności z zakresu administracji publicznej, które są objęte kognicją sądów administracyjnych. Decydują o tym przyjęte - zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie - cechy tych aktów jako odrębnych od decyzji i postanowień czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej w sprawach indywidualnych. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być zatem akty lub czynności, które: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia; 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych; 3) mają charakter publicznoprawny; 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa . Wykluczenie stypizowania dokonanych przez Ministra wyjaśnień stanowiących odpowiedź na zarzuty skierowane względem sposobu załatwienia petycji z 10 września 2021 r., jako innych aktów administracyjnych lub czynności z zakresu administracji publicznej, a tym bardziej jako pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnej sprawie, prowadzi do wniosku, że kwestia udzielenia przez Departament Architektury, Budownictwa i Geodezji Ministerstwa Rozwoju i Technologii odpowiedzi na wystąpienia skarżącego z 30 września 2021 r., 28 października 2021 r., 4 listopada 2021 r. nie została objęta właściwością sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło